មដ្ឋកុណ្ឌលីវិមានទី ៩

( ព្រាហ្មណ៍សួរថា ) អ្នកមានខ្លួនប្រដាប់ហើយ មានកុណ្ឌល រលីង ទ្រទ្រង់នូវកម្រងផ្កា មានខ្លួនប្រោះព្រំដោយខ្លឹមចន្ទន៍ក្រហម ផ្គងដើមដៃ កន្ទក់កន្ទេញក្នុងកណ្តាលព្រៃស្មសាន តើអ្នកដល់នូវសេចក្តីទុក្ខដូចម្តេច ។ ( មាណពឆ្លើយថា ) រាងរថជាវិការៈនៃមាស មានរស្មីភ្លឺផ្លេក កើតឡើង ដល់ខ្ញុំ បើខ្ញុំមិនបាននូវគូនៃកង់របស់រថនោះទេ ខ្ញុំនឹងលះបង់ជីវិត ព្រោះ សេចក្តីទុក្ខនោះ ។ ( ព្រាហ្មណ៍សួរថា ) ម្នាលមាណពដ៏ចម្រើន អ្នកចូរប្រាប់ ( នូវគូ នៃកង់ ) មាសឬកែវមណី កែវទទឹមឬប្រាក់ ដល់ខ្ញុំៗនឹងញ៉ាំងអ្នកឲ្យបាននូវ គូនៃកង់ ( នោះ ) ។ មាណពនោះ បានពោលបញ្ជាក់ ចំពោះព្រាហ្មណ៍នោះថា ព្រះចន្ទនិង ព្រះអាទិត្យទាំងពីរវង់ ប្រាកដព្ធដ៏អាកាសនុ៎ះ រថរបស់ខ្ញុំជាវិការៈនៃមាសសម ដោយព្រះអាទិត្យនិងព្រះចន្ទនោះ ជាគូនៃកង់ ។ ( ព្រាហ្មណ៍និយាយថា ) ម្នាលមាណព អ្នកណាប្រាថ្នានូវរបស់ដែល មិនគួរប្រាថ្នា អ្នកនោះចំជាល្ងង់មែន ខ្ញុំសម្គាល់ថា អ្នកនឹងស្លាប់ អ្នកពិតជាមិន បានព្រះចន្ទនិងព្រះអាទិត្យឡើយ ។ ( មាណពឆ្លើយថា ) ការចរទៅនិងចរមក ( នៃព្រះចន្ទនិងព្រះអាទិត្យទាំងពីរ ) ក្តី វណ្ណធាតុ ( ការទ្រទ្រង់នៃរស្មី ) ក្តី រមែងប្រាកដក្នុងវិថី ទាំងពីរ បុគ្គលអ្នកធ្វើមរណកាលទៅកាន់លោកខាងមុខ រមែងមិនប្រាកដឡើយ បណ្តាយើងទាំងពីរជាអ្នកកំពុងកន្ទក់កន្ទេញក្នុងទីនេះ តើអ្នកណាល្ងង់ជាង ។ ( ព្រាហ្មណ៍និយាយថា ) ម្នាលមាណព អ្នកនិយាយចំជាពិតមែន ហើយ បណ្តាយើងទាំងពីរនាក់ ជាអ្នកកំពុងកន្ទក់កន្ទេញ ខ្ញុំឯងជាបុគ្គលល្ងង់ ជាង ( ព្រោះ ) ខ្ញុំប្រាថ្នានូវកូនប្រុសដែលធ្វើមរណកាលទៅកាន់លោកខាងមុខ ហើយ ដូចជាទារកយំទារនូវព្រះចន្ទដូច្នោះដែរ អ្ន