អដ្ឋកថា រឿងកណ្ហប្រេតទី ៦

កណ្ហប្រេត ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធឧបាសក ម្នាក់ដែលកូនស្លាប់ ទើបត្រាស់ព្រះគាថានេះមានពាក្យផ្តើមថា ឧដ្ឋេហិ កណ្ហ កឹ សេសិ ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា ក្នុងក្រុងសាវត្ថី មានបុត្តរបស់ឧបាសកម្នាក់ ធ្វើកាលកិរិយា ហើយ ។ ឧបាសកនោះ ដល់ព្រមដោយសរ គឺសេចក្តីសោក ព្រោះការស្លាប់ របស់កូននោះ មិនងូតទឹក មិនបរិភោគអាហារ មិនចាត់ចែងការងារ មិនទៅកាន់ ទីឧបដ្ឋាករបស់ព្រះពុទ្ធ រវើរវាយតែម្យ៉ាង ពោលថា បាជាកូនសម្លាញ់ បាលះបង់ពុកទៅណាហើយ ។ ក្នុងវេលាទៀបភ្លឺ ព្រះសាស្តាទ្រង់ប្រមើល មើលសត្វលោក ទ្រង់ឃើញឧបនិស្ស័យនៃសោតាបត្តិផលរបស់ឧបាសកនោះ ស្អែកឡើង ចោមរោមដោយភិក្ខុសង្ឃ ទ្រង់ចារិកបិណ្ឌបាត កាន់ក្រុងសាវត្ថី ទ្រង់សោយព្រះក្រយាហារស្រេចហើយ ទើបទ្រង់បញ្ជូនភិក្ខុទាំងឡាយទៅ ។ ចំណែកព្រះអង្គមានព្រះអានន្ទត្ថេរជាបច្ឆាសមណៈ បានយាងទៅកាន់ទ្វារផ្ទះ របស់ឧបាសកនោះ ។ មនុស្សទាំងឡាយក៏ប្រាប់ដល់ឧបាសកថា ព្រះសាស្តា យាងមកដល់ហើយ ។ លំដាប់នោះ មនុស្សក្នុងផ្ទះរបស់ឧបាសកនោះ ក៏នាំគ្នា តាក់តែងសេនាសនៈ ត្រង់ទ្វារផ្ទះ ហើយនិមន្តឲ្យព្រះសាស្តាប្រថាប់គង់ គ្រាហ៍ឧបាសកចូលទៅគាល់ព្រះសាស្តា ។ ព្រះសាស្តាទ្រង់ឃើញឧបាសក នោះអង្គុយក្នុងចំណែកម្ខាង ទើបត្រាស់សួរថា ម្នាលឧបាសក អ្នកមាន សេចក្តីសោកអ្វីឬ កាលឧបាសកក្រាបទូលឲ្យទ្រង់ជ្រាប ទើបត្រាស់ថា ម្នាល ឧបាសក បុរាណកបណ្ឌិតទាំងឡាយស្តាប់ពាក្យរបស់បណ្ឌិតទាំងឡាយហើយ