អដ្ឋកថា រឿងឧត្តរមាតុប្រេតទី ១០

បៀតបៀន ក៏ជេរប្រទេចកូននោះថា កាលអញមិនប្រាថ្នានឹងឲ្យ ឯងបានឲ្យ នូវចីវរ បិណ្ឌបាត គិលានប្បច្ច័យនិងសេនាសនប្បច្ច័យណាដល់សមណៈ ទាំងឡាយ ។ ម្នាលឧត្តរៈ បច្ច័យមានចីវរជាដើមនុ៎ះ ចូរកើតទៅជាឈាម ដល់អ្នកឯងក្នុងបរលោកចុះ ព្រោះវិបាកនៃកម្មនោះ បានជាទឹកក្នុងទន្លេគង្គា ក្លាយទៅជាឈាមដល់ខ្ញុំ ។ ចប់ រឿងនាងឧត្តរមាតុប្រេតទី ១០ ។ អដ្ឋកថា ឧត្តរមាតុប្រេត រឿងរបស់ស្រីប្រេតដែលជាមាតារបស់ឧត្តរមាណពនេះ មាន ពាក្យផ្តើមថា ទិវាវិហារគតំ ភិក្ខុំ ដូច្នេះជាដើម ។ ក្នុងរឿងនោះ មានការ បរិយាយសេចក្តីដូចតទៅនេះថា កាលព្រះសាស្តាបរិនិព្វានហើយ កាលបឋមមហាសង្គីតិ ប្រព្រឹត្តទៅ ហើយ ព្រះមហាកច្ចាយនៈ មួយអន្លើដោយភិក្ខុ ១២ រូប នៅក្នុងដងព្រៃ មួយកន្លែងមិនឆ្ងាយអំពីក្រុងកោសម្ពី សម័យនោះ អាមាត្យម្នាក់របស់ព្រះបាទ ឧទេន ធ្វើកាលកិរិយាហើយ ។ ក្នុងកាលមុន អាមាត្យនោះជាអ្នកចាត់ចែង ការងារក្នុងព្រះនគរ ។ លំដាប់នោះ ទើបព្រះរាជាត្រាស់ឲ្យហៅឧត្តរមាណព ដែលជាកូននៃអាមាត្យនោះ មកហើយទ្រង់ស្ថាបនាក្នុងតំណែងដែលបិតាតាំង នៅថា អ្នកចូរទទួលការងារដែលបិតារបស់អ្នកធ្លាប់ធ្វើ ។ ឧត្តរមាណពនោះ ទទួលព្រះតម្រាស់ហើយ ថ្ងៃមួយ បាននាំមេជាងទៅ ព្រៃដើម្បីរកឈើជួសជុលព្រះនគរ ទើបចូលទៅកាន់លំនៅ របស់ព្រះមហា កច្ចាយនៈ ក្នុងទីនោះ ឃើញព្រះថេរៈទ្រទ្រង់នូវសំពត់បង្សុកូលចីវរ នៅ អង្គុយស្ងប់ស្ងាត់ក្នុងទីនោះ ទើបជ្រះថ្លាក្នុងឥរិយាបថ បានធ្វើបដិសណ្ឋារៈ ហើយអង្គុយក្នុងទីសមគួរនាចំណែកម្ខាង ព្រះថេរៈសម្តែងធម៌ ដល់អាមាត្យ នោះ ។