រឿងសានុវាសីប្រេតទី ២

( ព្រះធម្មសង្គាហកត្ថេរទាំងឡាយពោលថា ) ព្រះថេរឈ្មោះ បោដ្ឋបាទ អ្នកកើតក្នុងក្រុងកុណ្ឌី បាននៅអាស្រ័យលើភ្នំឈ្មោះសានុវាសីជា អ្នករម្ងាប់បាប មានឥន្ទ្រិយចម្រើនហើយ ( ដោយអរិយមគ្គភាវនា ) ។ មាតាបិតានិងបងប្រុសរបស់ព្រះថេរៈនោះ ជាអ្នកដល់នូវសេចក្តីលំបាក បាន កើតក្នុងយមលោក ( នរក ) លុះច្យុតអំពីមនុស្សលោកនេះហើយ ក៏ទៅកាន់ បេតលោក ព្រោះធ្វើបាបកម្ម ពួកប្រេតទាំងនោះ ជាអ្នកដល់នូវសេចក្តី លំបាក មានទ្វារមាត់ប៉ុនរន្ធម្ជុល ត្រដាបត្រដួស មានកាយអាក្រាត ស្គម កំព្រឹង ស្លុតរន្ធត់ ភ័យឡឺនឡង់ ជាអ្នកមានផលកម្មអាក្រក់ មិនហានបង្ហាញ ខ្លួនឲ្យគេឃើញឡើយ ។ បងប្រុសរបស់ព្រះថេរៈនោះ ជាអ្នកអាក្រាត តែ ម្នាក់ឯងក្នុងផ្លូវចុះតែជើងមួយ ញ៉ាំងអត្តភាពឲ្យប្រព្រឹត្តទៅដោយអវ័យវៈ ៤ គឺវារប្រញាប់ប្រញាល់ទៅបង្ហាញខ្លួនដល់ព្រះថេរៈ ។ ព្រះថេរៈមិនបានធ្វើទុក ក្នុងចិត្តថា អ្នកនោះឈ្មោះនេះ ហើយក៏នៅស្ងៀម ដើរហួសទៅ ឯប្រេត នោះបានទូលព្រះថេរៈឲ្យដឹងច្បាស់ថា បពិត្រព្រះថេរៈ ខ្ញុំព្រះករុណាត្រូវជាបង បានទៅកាន់បេតលោកហើយ ។ បពិត្រលោកដ៏ចម្រើន មាតានិងបិតារបស់ លោកដល់នូវសេចក្តីលំបាក កើតក្នុងយមលោក លុះច្យុតអំពីមនុស្សលោក នេះហើយក៏ទៅកាន់បេតលោក ព្រោះធ្វើកម្មដ៏លាមក មាតានិងបិតាទាំងនោះ ជាអ្នកដល់នូវសេចក្តីលំបាក មានទ្វារមាត់ប៉ុនរន្ធម្ជុល ត្រដាបត្រដួស មាន កាយអាក្រាតស្គមកំព្រឹង ស្លុតរន្ធត់ ភ័យឡឺនឡង់ ជាអ្នកមានផលកម្មអាក្រក់ មិនហានបង្ហាញខ្លួនឲ្យគេឃើញឡើយ ។