អដ្ឋកថា រឿងនន្ទិកាប្រេតទី ៣

នន្ទិកាប្រេត ក្នុងនន្ទកប្រេតនេះ មានពាក្យផ្តើមថា រាជា បិង្គលកោ នាម ដូច្នេះ ជាដើម ។ អត្ថុប្បត្តិហេតុនៃរឿងនោះដូចម្តេច ។ រាប់អំពីព្រះសាស្តាបរិនិព្វានកន្លងទៅបាន ២០០ ឆ្នាំ ក្នុងសុរដ្ឋវិស័យ មានព្រះរាជាមួយអង្គព្រះនាមថា បិង្គលៈ ។ សេនាបតីរបស់ព្រះរាជានោះ ឈ្មោះថា នន្ទកៈ ជាមនុស្សមិច្ឆាទិដ្ឋិ មានការយល់ឃើញខុស ត្រាច់លើក តម្កើងការយល់ខុសផ្សេងៗ ដោយន័យជាដើមថា ទានដែលបុគ្គលឲ្យហើយ មិនមានផល ដូច្នេះ ។ ធីតារបស់នន្ទកៈនោះ ជាឧបាសិកាឈ្មោះឧត្តរា នន្ទកៈ លើកឲ្យត្រកូលដែលស្មើគ្នា ។ ឯនន្ទកសេនាបតីធ្វើកាលកិរិយាហើយ កើត ជាវេមានិកប្រេត ត្រង់ដើមជ្រៃធំ ក្នុងព្រៃដែលមានផ្លូវកន្តារឆ្លងកាត់ ។ កាល នន្ទកគហបតី នោះធ្វើកាលកិរិយាហើយ នាងឧត្តរាបានប្រគេនក្អមទឹកពេញ ដោយទឹកក្រអូបនិងស្អាតត្រជាក់និងផ្តិលដែលពេញដោយនំ ដល់ព្រមដោយ ពណ៌ ក្លិននិងរសដែលផ្សំដោយនំកុម្មាស ដល់ព្រះខីណាស្រពមួយរូបដោយ ឧទ្ទិសថា សូមទក្ខិណានេះ សម្រេចដល់បិតារបស់ខ្ញុំចុះ ។ ទឹកដែលជាទិព្វ និងនំដ៏ច្រើនប្រមាណមិនបានប្រាកដដល់ប្រេតនោះ ព្រោះទាននោះ ។ ប្រេត ឃើញដូច្នោះ ក៏គិតយ៉ាងនេះថា អញធ្វើកម្មលាមកហ្ន៎ បានឲ្យមហាជនយល់ ខុសដោយន័យជាដើមថា ទានដែលទាយកឲ្យហើយរមែងមិនមានផល ដូច្នេះ ឥឡូវនេះ ស្តេចបិង្គលៈយាងទៅទូន្មានដល់ព្រះបាទធម្មាសោក ទ្រង់ប្រទាន ឱវាទហើយ នឹងត្រឡប់មក ណ្ហើយចុះ អញនឹងបន្ទោបង់នត្ថិកទិដ្ឋិ ។ មិន យូរបុន្មាន ព្រះបាទបិង្គលៈបានទូន្មានដល់ព្រះបាទធម្មាសោក កាលនឹងយាង ត្រឡប់ ទើបទ្រង់យាងទៅតាមផ្លូវនោះ ។ លំដាប់នោះ ប្រេតនោះនិម្មិតផ្លូវនោះឲ្យបែរមុខទៅកាន់លំនៅរបស់ខ្លួន ។ ក្នុងពេលថ្ងៃត្រង់ ព្រះរាជាយាងតាមផ្លូវនោ