អដ្ឋកថា គាថាព្រះមហាវច្ឆត្ថេរ

គាថារបស់ព្រះមហាវច្ឆត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា បញ្ញាពលី ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងរបស់ព្រះថេរៈមានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា លោកបានថ្វាយទឹកឆាន់ជាទាន ដល់ព្រះមានព្រះភាគព្រះនាម ថា បទុមុត្តរៈ និងដល់ភិក្ខុសង្ឃ ។ ក្នុងកាលរបស់ព្រះមានព្រះភាគព្រះនាម ថា សិខី បានជាឧបាសក បានធ្វើបុញ្ញកម្មជាច្រើនដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះ និព្វាន ដោយបុញ្ញកម្មទាំងនោះ លោកអន្ទោលទៅក្នុងសុគតិភពនោះៗហើយ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាកូនព្រាហ្មណ៍ ឈ្មោះថា សមិទ្ធិ ក្នុងនាលគាម ដែនមគធៈ ។ កុលបុត្តនោះមានឈ្មោះថា មហាវច្ឆៈ ។ ចម្រើនវ័យហើយ ដឹងថាព្រះសារីបុត្តជាសាវ័ករបស់ព្រះមានព្រះភាគ ទើបគិតថា អម្បាលព្រះសារី បុត្តជាអ្នកមានបញ្ញាច្រើន គង់ចូលដល់ភាពជាសាវ័ករបស់ព្រះមានព្រះ ។ ភាគអង្គណា ប្រហែលព្រះមានព្រះភាគអង្គនោះឯង គង់ជាបុគ្គលប្រសើរ បំផុតក្នុងលោកនេះ កើតនូវសទ្ធាក្នុងព្រះមានព្រះភាគ បួសក្នុងសម្នាក់របស់ ព្រះសាស្តា ប្រកបរឿយៗនូវកម្មដ្ឋាន សម្រេចអរហត្តក្នុងកាលមិនយូរឡើយ សមដូចគាថាព័ន្ធដែលលោកចងទុកក្នុងអបទានថា ខ្ញុំមានចិត្តជ្រះថ្លា មានចិត្តត្រេកអរ បានថ្វាយទឹកមួយក្អមចំពោះភិក្ខុសង្ឃដ៏ប្រសើរនៃព្រះបទុមុត្តរសម្ពុទ្ធ ។ ( ដោយកុសលកម្មនេះ ) បើខ្ញុំចង់បានទឹកសម្រាប់ផឹកលើកំពូលភ្នំ លើ ចុងឈើ ក្នុងអាកាស ឬក្នុងផែនដីក្នុងកាលណា ទឹកក៏កើតឡើង យ៉ាងឆាប់ ដល់ខ្ញុំក្នុងកាលនោះ ក្នុងកប្បទីមួយសែនអំពី កប្បនេះ ព្រោះហេតុដែលខ្ញុំបានថ្វាយទានក្នុងកាលនោះ ខ្ញុំមិន ដែលស្គាល់ទុគ្គតិ នេះជាផលនៃឧទកទាន ។