អដ្ឋកថា អជិតត្ថេរគាថា

គាថារបស់ព្រះអជិតត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា មរណេ មេ ភយំ នត្ថិ ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងរបស់ព្រះថេរៈមានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា ក្នុងកប្បទី ៩១ កុលបុត្តនេះ ឃើញព្រះមានព្រះភាគព្រះនាម ថាវិបស្សី មានចិត្តជ្រះថ្លា បានថ្វាយផ្លែខ្វិត ។ ខាងមុខអំពីនោះ ក៏បានធ្វើ បុណ្យនោះៗ អន្ទោលទៅក្នុងទេវតានិងមនុស្សទាំងឡាយ ក្នុងភទ្ទកប្បនេះ កាលព្រះមានព្រះភាគនៃយើងទាំងឡាយ មិនទាន់កើតឡើង បានកើតជាបុត្ត របស់អគ្គាសនីយព្រាហ្មណ៍របស់ព្រះមហាកោសល ក្នុងនគរសាវត្ថី កុលបុត្ត នោះមានឈ្មោះថាអជិតៈ ។ ក្នុងសម័យនោះ ពាវរីព្រាហ្មណ៍មានប្រក្រតីនៅក្នុងនគរសាវត្ថី ជាអ្នក ប្រកបទៅដោយមហាបុរិសលក្ខណៈ ៣ ប្រការ ចេះចប់ត្រៃវេទ ចេញអំពី នគរសាវត្ថី ហើយបួសជាតាបស អាស្រ័យនៅក្នុងកបិត្ថារាម គឺព្រៃខ្វិតត្រ ង់ឆ្នេរស្ទឹងគោធាវរី ។ កាលនោះ អជិតមាណព បួសក្នុងសម្នាក់របស់អាចារ្យពាវរីព្រាហ្មណ៍ នោះ ។ កាលទេវតាដែលប្រាថ្នាប្រយោជន៍ដាស់តឿនហើយ ត្រូវបញ្ជូនទៅកាន់ សម្នាក់របស់ព្រះបរមសាស្តា ចូលទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ មួយអន្លើ ដោយមាណពទាំងឡាយ មានតិស្សមេត្តេយ្យមាណពជាដើម ទូលសួរបញ្ញា ទាំងឡាយដោយចិត្តតែម្យ៉ាង កាលបញ្ញានោះដែលព្រះមានព្រះភាគទ្រង់បាន វិសជ្ជនាហើយ មានចិត្តជ្រះថ្លា បួសក្នុងសម្នាក់របស់ព្រះបរមសាស្តា រៀនកម្ម ដ្ឋានហើយ ចម្រើនវិបស្សនា សម្រេចអរហត្ត សមដូចគាថាព័ន្ធដែល លោកពោលទុកក្នុងអបទានថា ខ្ញុំបានឃើញព្រះសម្ពុទ្ធ ទ្រង់មានវណ្ណៈដូចមាស គួរទទួល គ្រឿងបូជា កំពុងស្តេចទៅតាមច្រក ហើយថ្វាយផ្លែក្វិដ្ឋ ។