អដ្ឋកថា ចិត្តកត្ថេរគាថា

គាថារបស់ព្រះចិត្តកត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា នីលា សុគីវា ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងរបស់ព្រះថេរៈមានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា លោកសន្សំកុសលដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ចាប់តាំងពី កាលសាសនារបស់ព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមថា បទុមុត្តរៈ ក្នុងកប្បទី ៩១ រាប់អំពីភទ្ទកប្បនេះ កើតក្នុងកំណើតមនុស្ស ដឹងក្តីហើយ ឃើញព្រះមានព្រះភាគ ព្រះនាមថាវិបស្សី មានចិត្តជ្រះថ្លាហើយ ធ្វើនូវការបូជាដោយផ្កា ថ្វាយបង្គំ ហើយ បង្អោនចិត្តជឿក្នុងព្រះបរមសាស្តានិងក្នុងព្រះនិព្វានថា ឈ្មោះថា ធម៌ដែលស្ងប់រម្ងាប់ហើយ គប្បីមានក្នុងព្រះសាសនានេះ ដូច្នេះ ។ ដោយ បុញ្ញកម្មនោះ កុលបុត្តនោះចុតិអំពីនោះហើយ កើតក្នុងស្ថានតាវត្តិង្ស ខ្មីឃ្មាត ក្នុងបុញ្ញកម្មរឿយៗអន្ទោលទៅក្នុងទេវតានិងមនុស្សទាំងឡាយ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទ នេះ កើតជាបុត្តរបស់ព្រាហ្មណ៍ដែលសម្បូរដោយសម្បត្តិ ក្នុងនគររាជគ្រឹះ មានឈ្មោះថា ចិត្តកៈ កាលព្រះមានព្រះភាគយាងដល់នគររាជគ្រឹះ គង់នៅក្នុង វេឡុវនវិហារ ចូលទៅគាល់ព្រះមានព្រះភាគ ស្តាប់ធម៌ហើយ បាននូវ សទ្ធា បព្វជ្ជាហើយ រៀនកម្មដ្ឋានដែលសមគួរដល់ចរិត ចូលទៅកាន់ព្រៃ ព្យាយាមចម្រើនភាវនា ធ្វើឈានឲ្យកើត ចម្រើនវិបស្សនាមានឈានជាបាទ សម្រេចអរហត្តដោយកាលមិនយូរឡើយសមដូចគាថាព័ន្ធដែលលោកពោល ទុកក្នុងអបទានថា ខ្ញុំបានឃើញព្រះពុទ្ធព្រះនាម វិបស្សី ទ្រង់មិនមានធូលី ជា នាយកក្នុងលោក ព្រះអង្គគង់នៅនាចន្លោះភ្នំ ទ្រង់រុងរឿងដូចជា ផ្កាកណិការ ។