អដ្ឋកថា សញ្ជយត្ថេរគាថា

គាថារបស់ព្រះសញ្ជយត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា យតោ អហំ ដូច្នេះ ។ រឿងរបស់ព្រះថេរៈមានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា កុលបុត្តនេះ ក៏ជាអ្នកមានបុញ្ញាធិការបានធ្វើទុកហើយក្នុងព្រះពុទ្ធ អង្គមុនៗ សន្សំបុណ្យដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ទុកក្នុងភពនោះៗ ក្នុងកាលនៃព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមថាវិបស្សី បានរួបរួមវត្ថុដែលខ្ចាត់ខ្ចាយ រាត់រាយក្នុងទីប្រជុំធំ ធ្វើបុណ្យឧទ្ទិសព្រះរតនត្រ័យ ខ្លួនឯងជាបុគ្គលក្រីក្រទើប បានជាអ្នកខ្វល់ខ្វាយបំពេញបុណ្យនៃគណៈជាដើម កុលបុត្តនោះ ចូលទៅ គាល់ព្រះមានព្រះភាគតាមកាលវេលា ថ្វាយបង្គំហើយមានចិត្តជ្រះថ្លា បានធ្វើ សេចក្តីខ្វល់ខ្វាយ ( បម្រើ ) ចំពោះភិក្ខុទាំងឡាយ ដោយបុញ្ញកម្មនោះកុលបុត្ត នោះទៅកើតក្នុងទេវលោក ធ្វើបុណ្យរឿយៗមក អន្ទោលទៅមកក្នុងសុគតិ ភពបុណ្ណោះ ។ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាបុត្តរបស់ព្រាហ្មណ៍ ដែលសម្បូរ ដោយសម្បត្តិក្នុងនគររាជគ្រឹះ ដោយឈ្មោះមានឈ្មោះថាសញ្ជ័យ ។ កុល បុត្តនោះចម្រើនវ័យហើយ ឃើញព្រាហ្មណ៍ដែលមានឈ្មោះបោះសំឡេងមាន ព្រហ្មាយុព្រាហ្មណ៍ និងបោក្ខរសាតិព្រាហ្មណ៍ជាដើម មានចិត្តជ្រះថ្លាក្នុងព្រះសាស្តា ក៏កើតនូវការជ្រះថ្លា ចូលទៅគាល់ព្រះសាស្តា ។ ព្រះបរមសាស្តា ទ្រង់សម្តែងធម៌ដល់កុលបុត្តនោះ កុលបុត្តនោះ ស្តាប់ ធម៌ហើយ បានជាព្រះសោតាបន្ន ហើយបព្វជ្ជា កាលបព្វជ្ជា គ្រាន់តែចុង កាំបិតដល់សីសៈបុណ្ណោះ ក៏បានអភិញ្ញា ៦ សមដូចគាថាព័ន្ធដែលលោក ពោលទុកក្នុងអបទានថា ព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមវិបស្សីជាមេគណៈ ខ្ញុំជាអ្នកបម្រើ ជា អ្នកខ្វល់ខ្វាយក្នុងកិច្ចទាំងពួង ។