គាថាព្រះមេណ្ឌសិរត្ថេរ

ក្បាលទី 41 · ទំព័រ 489

កាលខ្ញុំមិនទាន់បាន ( ញាណ ) តែងអន្ទោលទៅកាន់សង្សារ អស់ជាតិមិនតែមួយទេ គំនរនៃសេចក្តីទុក្ខរបស់ខ្ញុំ ដែលទទួលរងហើយនោះ ជាគំនរទុក្ខប្រាសចេញទៅហើយ ។