រក្ខិតត្ថេរគាថា

ក្បាលទី 41 · ទំព័រ 493

រាគៈទាំងពួងខ្ញុំលះចោលហើយ ទោសៈទាំងពួងខ្ញុំក៏ដកចោល ហើយ មោហៈទាំងពួងរបស់ខ្ញុំក៏ប្រាសចេញហើយ ខ្ញុំជាបុគ្គលត្រជាក់រលត់ ទុក្ខហើយ ។