អដ្ឋកថា ឧគ្គត្ថេរគាថា

គាថារបស់ព្រះឧគ្គត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា យំ មយា បកតំ កម្មំ ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងរបស់ព្រះថេរៈមានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា កុលបុត្តនេះក៏ជាអ្នកមានបុញ្ញាធិការបានធ្វើទុកហើយ ក្នុងព្រះពុទ្ធ អង្គមុនៗ ធ្វើបុណ្យជាច្រើនទុកក្នុងភពនោះៗក្នុងសាសនាព្រះមានព្រះភាគ ព្រះនាមថាសិខី ក្នុងកប្បទី ៣១ អំពីភទ្ទកប្បនេះ កើតក្នុងផ្ទះមានត្រកូល ដល់នូវភាពជាអ្នកដឹងក្តីហើយ ថ្ងៃមួយ ឃើញព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមថា សិខី ជាអ្នកមានចិត្តជ្រះថ្លាហើយបានបូជាដោយផ្ការំចេក ។ ដោយបុញ្ញកម្មនោះ កុលបុត្តនោះកើតក្នុងទេវលោក អន្ទោលទៅមកតែ ក្នុងសុគតិភពបុណ្ណោះ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាសេដ្ឋីបុត្តក្នុងឧគ្គនិគម ក្នុង ដែនកោសល មានឈ្មោះថា ឧគ្គៈ ដូច្នេះ ។ កុលបុត្តនោះចម្រើនវ័យហើយ កាលព្រះមានព្រះភាគគង់នៅត្រង់ភទ្ទារាម ក្នុងនិគមនោះ ទៅវិហារស្តាប់ធម៌ ក្នុងសម្នាក់របស់ព្រះសាស្តា បានជាអ្នកមានសទ្ធាបួសហើយបំពេញវិបស្សនា សម្រេចអរហត្តក្នុងកាលមិនយូរឡើយ សមដូចគាថាព័ន្ធ ដែលលោកពោល ទុកក្នុងអបទានថា ពួកឈើមិលក្ខុមានផ្លែ នៅក្បែរឆ្នេរស្ទឹងដ៏ធំ ខ្ញុំកំពុងស្វែងរក ឈើនោះ បានឃើញព្រះលោកនាយក ។ ក្នុងកាលនោះ ខ្ញុំ ឃើញដើមកែសមានផ្ការីក ទើបកាច់ផ្កាទាំងទង នាំចូលទៅ ថ្វាយចំពោះព្រះសម្ពុទ្ធព្រះនាមសិខី ជាលោកពន្ធុ ក្រាបទូលថា បពិត្រព្រះសម្ពុទ្ធ ទ្រង់ប្រសើរ ជាមហាមុនី ព្រះអង្គដល់ហើយ នូវអមតបទ ជាទីមិនឃ្លាត ដោយញាណណា ខ្ញុំបូជាចំពោះ ញាណនោះ ។ លុះខ្ញុំធ្វើការបូជាចំពោះញាណហើយ ទើបបាន ឃើញនូវឈើមិលក្ខុ ខ្ញុំជាបុគ្គលបាននូវការសម្គាល់នោះ នេះ ជាផលនៃញាណបូជា ។