អដ្ឋកថា ទេវសភត្ថេរគាថា

គាថារបស់ព្រះទេវសភត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា ឧត្តិណ្ណា បង្កបលិប ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងរបស់ព្រះថេរៈមានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា កុលបុត្តនេះ ក៏ជាអ្នកមានបុញ្ញាធិការបានធ្វើទុកហើយក្នុងព្រះពុទ្ធ អង្គមុនៗ សន្សំបុណ្យដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វានទុកក្នុងភពនោះៗ ក្នុងសាសនាព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមថា សិខី កើតក្នុងកំណើតនៃព្រានអ្នក សម្លាប់សត្វ ។ ថ្ងៃមួយ ឃើញព្រះសាស្តាហើយ មានចិត្តជ្រះថ្លា បង្អោន ផ្លែទ្រយឹងថ្វាយ ។ ដើម្បីចម្រើននូវបសាទសទ្ធារបស់កុលបុត្តនោះព្រះសាស្តា ទ្រង់សោយផ្លែទ្រយឹងនោះ ។ កុលបុត្តនោះ មានចិត្តជ្រះថ្លាពន់ពេក ដោយ ឃើញព្រះសាស្តាសោយផ្លែទ្រយឹងនោះ ចូលទៅគាល់តាមកាលវេលា ធ្វើចិត្ត ឲ្យជ្រះថ្លាហើយ ។ ដោយបុញ្ញកម្មនោះ កុលបុត្តនោះកើតក្នុងទេវលោក ធ្វើបុណ្យតៗ មក អន្ទោលទៅមកក្នុងទេវតានិងមនុស្សទាំងឡាយ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាបុត្ត របស់ព្រះរាជាអ្នកគ្រប់គ្រងមណ្ឌលមួយអង្គ តាំងនៅក្នុងរាជសម្បត្តិតាំងអំពី នៅក្មេងនោះឯង សោយនូវសេចក្តីសុខក្នុងរាជសម្បត្តិ លុះដល់ជរាភាពចូលទៅ គាល់ព្រះមុនីទ្រង់សម្តែងធម៌ ដល់ព្រះរាជាអង្គនោះ ទ្រង់ស្តាប់ធម៌ហើយ បាននូវសទ្ធា មានព្រះទ័យសង្វេគលះរាជសម្បត្តិបួសហើយ ចម្រើនវិបស្សនាសម្រេចអរហត្តក្នុងកាលមិនយូរឡើយសមដូចគាថាព័ន្ធដែលលោកពោល ទុកក្នុងអបទានថា គ្រានោះ ខ្ញុំកើតជាសត្វបរោធកៈ ជាសត្វបរោធកៈយ៉ាងតូច បំផុត ទទួលទានដំណេកនៅក្បែរញកភ្នំក្នុងទីជិតសំណាក់ព្រះសាស្តា ព្រះនាមសិខី ។