ចក្ខុបាលត្ថេរគាថា
ក្បាលទី 41 · ទំព័រ 561
ខ្ញុំជាមនុស្សខ្វាក់ មានភ្នែកដែលទោសកម្ចាត់បង់ហើយ ទៅកាន់ ផ្លូវឆ្ងាយដាច់ស្រយាល ទោះបីកាលដេក ក៏ខ្ញុំមិនទៅជាមួយនឹងសំឡាញ់ ជាបាបមិត្តទេ ។
ខ្ញុំជាមនុស្សខ្វាក់ មានភ្នែកដែលទោសកម្ចាត់បង់ហើយ ទៅកាន់ ផ្លូវឆ្ងាយដាច់ស្រយាល ទោះបីកាលដេក ក៏ខ្ញុំមិនទៅជាមួយនឹងសំឡាញ់ ជាបាបមិត្តទេ ។