គាថាព្រះមសិតវម្ភត្ថេរ

ក្បាលទី 41 · ទំព័រ 607

បុគ្គលអ្នកឈ្លាសវៃ ទោះបីអផ្សុក រមែងមិននៅ ( ក្នុង អាវាសៈដែលមិនសប្បាយ ) ។ សូម្បីកាលត្រេកអរក៏ចៀសចេញ មិនគប្បី នៅគ្រប់គ្រងលំនៅដែលប្រកបដោយអំពើមិនជាប្រយោជន៍ទេ ។