អដ្ឋកថា សុរាធត្ថេរគាថា

គាថារបស់ព្រះសុរាធត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា ខីណា ហិ មយ្ហំ ជាតិ ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងរបស់ព្រះថេរៈ មានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ ព្រះថេរៈនេះ ជាអ្នកមានអធិការធ្វើទុកហើយក្នុងព្រះពុទ្ធអង្គមុនៗ សន្សំ បុណ្យទុកក្នុងភពនោះៗ ក្នុងកាលនៃព្រះដ៏មានព្រះភាគទ្រង់ព្រះនាមថា សិខី កើតក្នុងផ្ទះមានត្រកូល ដល់នូវភាពជាអ្នកដឹងក្តីហើយ ថ្ងៃមួយ ឃើញព្រះសាស្តា មានចិត្តជ្រះថ្លា បានថ្វាយផ្លែក្រូចព្រៃ ។ ដោយបុញ្ញកម្មនោះ កុលបុត្តនោះទៅកើតក្នុងទេវលោក ធ្វើបុណ្យហើយ អន្ទោលទៅមកតែក្នុងសុគតិភពបុណ្ណោះ ។ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាប្អូនប្រុស របស់ព្រះរាធត្ថេរ ដែលខ្ញុំពោលទុកហើយមុននេះ មានឈ្មោះថា សុរាធៈ កាលព្រះរាធត្ថេរជាបងប្រុសបួសហើយ កុលបុត្តនោះក៏ចេញបួស ចម្រើនវិបស្សនា សម្រេចអរហត្តក្នុងកាលមិនយូរឡើយ ។ សមដូចគាថាព័ន្ធដែល លោកចងទុកក្នុងអបទានថា ខ្ញុំបានឃើញនូវព្រះលោកនាយក ទ្រង់រុងរឿងដូចផ្កាកណិការ ឬដូចព្រះចន្ទពេញបូណ៌មី ឬក៏ដូចឈើប្រចាំទ្វីបដ៏រុងរឿង ។ ខ្ញុំមានចិត្តជ្រះថ្លា បានយកផ្លែក្រូចថ្លុងទៅថ្វាយព្រះសាស្តា ជា ទក្ខិណេយ្យបុគ្គលទ្រង់មានព្យាយាម ដោយដៃរបស់ខ្លួន ។ ក្នុង កប្បទី ៣១ អំពីកប្បនេះ ព្រោះហេតុដែលខ្ញុំបានថ្វាយផ្លែឈើ ក្នុងកាលនោះ ខ្ញុំមិនដែលស្គាល់ទុគ្គតិ នេះជាផលនៃផល ទាន ។ កិលេសទាំងឡាយ ខ្ញុំដុតបំផ្លាញហើយ ។ បេ ។ ទាំង សាសនារបស់ព្រះពុទ្ធខ្ញុំក៏បានប្រតិបត្តិហើយ ដូច្នេះ ។ ព្រះថេរៈ កាលសម្រេចអរហត្តហើយ កាលនឹងព្យាករព្រះអរហត្តផល ដើម្បីសម្តែងថា សាសនា ជានិយ្យានិកធម៌ ទើបពោលគាថា ២ ថា ជាតិរបស់ខ្ញុំអស់ហើយ សាសនាព្រះជិនស្រី ខ្ញុំបានប្រព្រឹត្ត ចប់ហើយ ឃ្នាប ( បណ្តាញនៃទិដ្ឋិ