អដ្ឋកថា ព្រះសាដិមត្តិយត្ថេរ

ក្នុងសាសនារបស់ព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមសិទ្ធត្ថ កើតក្នុងផ្ទះមាន ត្រកូល ដល់នូវភាពជាអ្នកដឹងក្តីហើយ ។ ថ្ងៃមួយ ឃើញព្រះសាស្តា មាន ចិត្តជ្រះថ្លា បានប្រគេនផ្លិតស្លឹកត្នោត ។ ដោយបុញ្ញកម្មនោះ កុលបុត្តនោះអន្ទោលទៅមកក្នុងទេវតា និងមនុស្ស ទាំងឡាយ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតក្នុងត្រកូលព្រាហ្មណ៍ ក្នុងដែនមគធៈ មាន ឈ្មោះថា សាដិមត្តិយៈ ចម្រើនវ័យហើយ បួសក្នុងសម្នាក់ភិក្ខុ នៅព្រៃ ព្រោះជាអ្នកដល់ព្រមដោយហេតុ បំពេញវិបស្សនាកម្មដ្ឋាន បាននូវអភិញ្ញា ៦ ។ សមដូចគាថាព័ន្ធដែលលោកពោលក្នុងអបទានថា ខ្ញុំបានថ្វាយផ្លិតស្លឹកត្នោត ដែលគេរំលេចដោយផ្កាម្លិះទាំងឡាយ ដល់ព្រះមានព្រះភាគ ព្រះនាមសិទ្ធត្ថៈ ខ្ញុំបានបាំងថ្វាយព្រះពុទ្ធ មានយសធំ ។ ក្នុងកប្បទី ៩៤ អំពីកប្បនេះ ព្រោះហេតុដែល ខ្ញុំបានថ្វាយផ្លិតស្លឹកត្នោត ខ្ញុំមិនដែលស្គាល់ទុគ្គតិ នេះជាផលនៃ ផ្លិតស្លឹកត្នោត ។ ឱ ដំណើរដែលខ្ញុំមកក្នុងសម្នាក់ព្រះពុទ្ធរបស់ ខ្ញុំ ល្អណាស់ហ្ន៎ វិជ្ជា ៣ ខ្ញុំបានដល់ហើយដោយលំដាប់ ពុទ្ធសាសនា ខ្ញុំក៏បានធ្វើហើយ ។ កិលេសទាំងឡាយ ខ្ញុំបានដុត បំផ្លាញហើយ ។ បេ ។ ទាំងសាសនារបស់ព្រះពុទ្ធ ខ្ញុំក៏បានប្រតិបត្តិ ហើយ ដូច្នេះ ។ ម្យ៉ាងទៀត កាលលោកបានជាព្រះអរិយបុគ្គលមានអភិញ្ញា ៦ ហើយក៏ ពោលដាស់តឿនភិក្ខុទាំងឡាយ និងសម្តែងធម៌ដល់មហាជន ឲ្យតាំងនៅក្នុង សរណៈ និងសីល ទាំងបានធ្វើត្រកូលដទៃដែលមិនមានសទ្ធា ឲ្យមាន សទ្ធា មិនជ្រះថ្លាឲ្យជ្រះថ្លា ព្រោះហេតុនោះ ទើបមនុស្សទាំងឡាយ ក្នុង ត្រកូលនោះ ជ្រះថ្លាក្នុងព្រះថេរៈច្រើន ។