អដ្ឋកថា ព្រះគោតមត្ថេរ

ក្នុងកាលព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមសិខីបរិនិព្វានហើយ កាលទេវតានិ ង មនុស្សទាំងឡាយនាំគ្នាបូជាជើងថ្កររបស់ព្រះមានព្រះភាគអង្គនោះ ក៏បានបូជា ជើងថ្ករ ដោយផ្កាចម្បា ៨ ទង ។ ដោយបុញ្ញកម្មនោះ កុលបុត្តនោះ អន្ទោលទៅមកក្នុងទេវតា និងមនុស្ស ទាំងឡាយ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ បដិសន្ធិក្នុងសក្យត្រកូល មាននាម និងគោត្ត ថា គោតមនោះឯង ទ្រង់ចម្រើនវ័យហើយ ក្នុងកាលប្រជុំពួកញាតិរបស់ ព្រះសាស្តា បាននូវសទ្ធា ចេញបួស ចម្រើនវិបស្សនា ក៏បានសម្រេច អភិញ្ញា ៦ ។ ដោយហេតុនោះ សមដូចគាថាព័ន្ធដែលលោកពោលនៅក្នុង អបទានថា កាលព្រះមានព្រះភាគព្រះនាមសិខី ជាលោកពន្ធុ ដែលជនកំពុង បូជាភ្លើង ខ្ញុំបានបូជាផ្កាចម្បា ៨ ទង ចំពោះជើងថ្ករ ។ ក្នុងកប្បទី ៣១ អំពីកប្បនេះ ព្រោះហេតុដែលខ្ញុំបានបូជាផ្កា ក្នុងកាល នោះ ខ្ញុំមិនដែលស្គាល់ទុគ្គតិ នេះជាផលនៃពុទ្ធបូជា ។ កិលេស ទាំងឡាយ ខ្ញុំដុតបំផ្លាញហើយ ។ បេ ។ ទាំងសាសនារបស់ព្រះពុទ្ធ ខ្ញុំក៏បានប្រតិបត្តិហើយ ដូច្នេះ ។ ម្យ៉ាងទៀត កាលលោកសម្រេចអភិញ្ញា ៦ ហើយ សម្ងំដោយ វិមុត្តិសុខ ថ្ងៃមួយ ត្រូវពួកញាតិទាំងឡាយសួរថា ហេតុអ្វី ទើបលោក ម្ចាស់បោះបង់ពួកយើងទៅបួស កាលប្រកាសទុក្ខដែលខ្លួនបានសោយហើយ ក្នុងសង្សារនោះឯង និងនិព្វានសុខ ដែលខ្លួនបានសម្រេចក្នុងបច្ចុប្បន្ន ទើប សម្តែងធម៌ថ្វាយព្រះញាតិទាំងនោះដោយ ៣ គាថាថា អាត្មាអញ កាលអន្ទោលទៅ ( ក្នុងសង្សារ ) បានទៅកាន់នរក ញយៗ ផង ទៅកាន់ប្រេតវិស័យញយៗ ផង បានកើតក្នុង កំណើតតិរច្ឆានរងទុក្ខជាញយៗ ផង ហើយអាត្មាអញនៅ ( រង ទុក្ខ ) អស់កាលយូរអនេក ។