គាថាព្រះរាជទត្តត្ថេរ

ភិក្ខុទៅកាន់ទីស្មសាន បានឃើញសាកសពស្ត្រី ដែលគេ លះបង់ចោលក្នុងព្រៃស្មសាន ត្រូវពួកដង្កូវរុកជញ្ជែង ស៊ីធ្លុះធ្លាយ ។ ពួក ជនខ្លះ ដែលឃើញសាកសពស្លាប់ដ៏លាមក ក៏ខ្ពើមរអើម តែកាមរាគៈ កើតឡើងប្រាកដ ( ក្នុងសាកសពនោះ ) ដូចជាបុគ្គលខ្វាក់ អសុចិហូរហេរោ ( តាមទ្វារទាំង ៩ ) ។ តែអាត្មាអញ ចៀសចេញអំពីទីនោះ ថយជាងមួយ ចំអិនបាយ ជាអ្នកមានស្មារតីដឹងខ្លួន ចូលទៅកាន់ទីសមគួរ ។ លំដាប់នោះ ការធ្វើទុកក្នុងចិត្តដោយឧបាយប្រាជ្ញា ក៏កើតឡើងដល់អាត្មាអញ ទោសក៏ កើតប្រាកដ ( ដល់អាត្មាអញ ) សេចក្តីនឿយណាយក៏តាំងនៅព្រម ( ក្នុង ហបឫទ័យនៃអាត្មាអញ ) លំដាប់នោះ ចិត្តរបស់អាត្មាអញ ក៏រួចស្រឡះ ( ចាក កិលេស ) អ្នកចូរមើលនូវភាពនៃធម៌ ជាធម៌ល្អ វិជ្ជាទាំង ៣ អាត្មាអញ បានដល់ដោយលំដាប់ហើយ សាសនានៃព្រះពុទ្ធ អាត្មាអញក៏បានធ្វើហើយ ។ រាជទត្តត្ថេរ