អដ្ឋកថា គាថាព្រះសប្បទាសត្ថេរ

គាថារបស់ព្រះសប្បទាសត្ថេរ មានពាក្យផ្តើមថា បណ្ណវីសតិ ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងរ៉ាវរបស់ព្រះថេរៈមានអត្ថុប្បត្តិហេតុដូចម្តេច ។ បានឮថា កុលបុត្តនេះក៏ជាអ្នកមានបុញ្ញាធិការបានធ្វើហើយ ក្នុងព្រះពុទ្ធ អង្គមុនៗ សន្សំបុណ្យដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ក្នុងភពនោះៗ ក្នុង ពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាកូនរបស់បុរោហិតនៃព្រះបាទសុទ្ធោទនៈ ក្នុងនគរ កបិលពស្តុ មានឈ្មោះថា សប្បទាស ចម្រើនវ័យហើយ បាននូវសទ្ធា ក្នុងសមាគមព្រះញាតិរបស់ព្រះសាស្តា ទើបបួស ព្រោះកិលេសគ្របសង្កត់ ទើបមិនបាននូវចេតោសមាធិ កើតនូវសេចក្តីសង្វេគក្នុងការប្រព្រឹត្តព្រហ្មចរិយៈ ក្រោយមក ទើបនាំសស្រ្តាមក ចម្រើននូវយោនិសោមនសិការ ក៏ បានសម្រេចអរហត្ត កាលនឹងព្យាករអរហត្តផល បានពោលគាថាទាំងនេះថា ចាប់ដើមតាំងពីខ្ញុំបួសមក ២៥ ឆ្នាំ មិនដែលបានសេចក្តីស្ងប់ចិត្ត អស់កាលសូម្បីត្រឹមតែមួយផ្ទាត់ម្រាមដៃសោះ ។ ខ្ញុំត្រូវកាមរាគ គ្របសង្កត់ មិនបាននូវឯកគ្គតាចិត្ត ផ្គងដៃកន្ទក់កន្ទេញ ហើយ ចេញពីលំនៅទៅ ។ អាត្មាអញ ( នឹងទម្លាក់ខ្លួនអំពីដើមឈើ ) ឬនឹងយកកាំបិតមក ( ចាក់សម្លាប់ ) ប្រយោជន៍អ្វីដោយការរស់នៅ របស់អញ មនុស្សប្រហែលយ៉ាងអញ មិនសមបើធ្វើ មរណកាល ដោយការលាសិក្ខាទេ ។ គ្រានោះ ខ្ញុំយកកាំបិតកោរ ចូលទៅអង្គុយលើគ្រែ ផ្ទាប់កាំបិតកោរ ( ត្រង់បំពង់ក ) ដើម្បីអារ សរសៃបំពង់ករបស់ខ្លួន ។ លំដាប់នោះ ខ្ញុំមានការធ្វើទុកក្នុងចិត្ត ដោយឧបាយប្រាជ្ញា ទោសកើតឡើងប្រាកដ សេចក្តីនឿយណាយ ក៏តាំងឡើងព្រម ។ តពីនោះមក ចិត្តខ្ញុំក៏ផុតស្រឡះ អ្នកចូរឃើញធម៌ជាធម៌ល្អ វិជ្ជា ៣ អាត្មាអញបានសម្រេចហើយ សាសនារបស់ព្រះពុទ្ធ អាត្មាអញបានធ្វើស្រេចហើយ ដូច្នេះ ។