អដ្ឋកថា ព្រះសព្វកាមត្ថេរ

ដែលសមគួរដល់សេចក្តីប្រាថ្នានោះ អន្ទោលទៅក្នុងទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កាលព្រះមានព្រះភាគមិនទាន់បរិនិព្វាន កើតក្នុង ត្រកូលក្សត្រ ក្នុងនគរវេសាលី បានឈ្មោះថា សព្វកាម លុះចម្រើនវ័យ ហើយ ពួកញាតិរៀបចំឲ្យនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ តែព្រោះមានអធ្យាស្រ័យក្នុងការចេញ ចាកទុក្ខ ខ្ពើមរអើមនូវការគ្រប់គ្រងផ្ទះ ទើបបួសក្នុងសម្នាក់របស់ព្រះ ធម្មភណ្ឌាគារិក បំពេញសមណធម៌ បានចូលទៅកាន់នគរវេសាលី មួយ អន្លើដោយព្រះឧបជ្ឈាយ៍ ទើបបានទៅកាន់ផ្ទះញាតិ ។ ក្នុងផ្ទះញាតិនោះ ភរិយាចាស់បានទទួលសេចក្តីទុក្ខ ព្រោះព្រាត់ចាកស្វាមី ជាអ្នកស្គាំងស្គម មានពណ៌សម្បុរសៅហ្មង មិនប្រដាប់តាក់តែងកាយ ស្លៀកសំពត់ចាស់ៗ ថ្វាយបង្គំព្រះថេរៈហើយ ឈរយំក្នុងចំណែកម្ខាង កាលព្រះថេរៈឃើញ ដូច្នោះ ក៏កើតសេចក្តីមេត្តា ដែលមាននូវករុណាជាប្រធាន កិលេសក៏កើតឡើង ដោយអំណាចអយោនិសោមនសិការ ក្នុងអារម្មណ៍ដែលបានសោយ មកហើយ ។ ព្រះថេរៈកើតសេចក្តីសង្វេគ ដូចសេះអាជានេយ្យដែលគេវ័ធដោយ ត្មោង រំពេចនោះឯង ក៏ចូលទៅកាន់ព្រៃខ្មោច កំណត់អសុភនិមិត្ត ធ្វើឈាន ដែលបានក្នុងព្រៃខ្មោចនោះឲ្យជាបាទ ចម្រើនវិបស្សនាហើយ បានសម្រេច អរហត្ត ។ លំដាប់នោះ ពុកក្មេករបស់ព្រះថេរៈនាំកូនស្រីដែលប្រដាប់តាក់តែង មក បំណងឲ្យព្រះថេរៈសឹក ចូលទៅកាន់វិហារ មួយអន្លើដោយបរិវារច្រើន បំណងឲ្យព្រះថេរៈសឹក ព្រះថេរៈដឹងបំណងរបស់នាងហើយ កាលប្រាប់ឲ្យដឹង ថា លោកមិនត្រេកអរក្នុងកាមទាំងឡាយ និងភាពដែលខ្លួនមិនជាប់ក្នុង អារម្មណ៍ទាំងពួង ទើបពោលគាថាទាំងនេះថា កាយមានជើង ២ នេះ មិនស្អាត មានក្លិនស្អុយ ពេញដោយ សាកសពផ្សេងៗ បង្ហូរ ( នូវវត្ថុមិនស្អាត ) ចេញតាមទ្វារនោះៗ ដែលមនុ