គាថាព្រះអានន្ទ

បណ្ឌិតមិនគួរធ្វើសខិភាព គឺភាពជាសម្លាញ់ នឹងបុគ្គលអ្នកញុះញង់ អ្នកក្រេវក្រោធ អ្នកកំណាញ់ ទាំងជាអ្នកត្រេកអរនឹងសេចក្តីវិនាសទេ ( ព្រោះថា ) ការសមគប់ នឹងបុរសអាក្រក់ ជាអំពើដ៏លាមក ។ បណ្ឌិតគួរធ្វើសខិភាពនឹងបុគ្គលអ្នកមានសទ្ធា មាន សីលជាទីស្រឡាញ់ អ្នកមានប្រាជ្ញា មានការចេះដឹង ច្រើន ( ព្រោះថា ) ការសមគប់នឹងពួកសប្បុរស ជា ការចម្រើន ។ អ្នកចូរមើលនូវពុម្ព គឺអត្តភាពដែលធ្វើឲ្យវិចិត្រ ជាទីប្រជុំនៃដំបៅ ផ្គុំឡើង ( ដោយឆ្អឹង ៣០០ កំណាត់ ) ជាគ្រឿងរោលរាល ជាទី ប្រាថ្នានៃជនច្រើន ជាកាយឥតទៀងទាត់ឋិតថេរ ព្រះអានន្ទត្ថេរជា គោតមគោត្រ ជាអ្នកចេះដឹងច្រើន មានវាចាដ៏វិចិត្រ ជាអ្នកបម្រើនូវ ព្រះពុទ្ធ បានដាក់ចុះនូវភារៈ ជាអ្នកប្រាសចាកកិលេសជាគ្រឿងប្រកប សម្រេចនូវការសិង ។ ព្រះអានន្ទត្ថេរ ជាខីណាស្រព ប្រាសចាក កិលេសជាគ្រឿងប្រកប កន្លងនូវកិលេសជាគ្រឿងជាប់ចំពាក់ មាន ចិត្តត្រជាក់ល្អ ដល់នូវត្រើយ នៃជាតិ និងមរណៈ ទ្រទ្រង់ទុកនូវ អត្តភាពជាទីបំផុត ។ សាសនធម៌ទាំងឡាយ របស់ព្រះពុទ្ធ ជា អាទិច្ចពន្ធុ ប្រតិស្ឋានក្នុងព្រះអានន្ទត្ថេរណា ព្រះអានន្ទត្ថេរនោះ ជា គោតមគោត្រ ឋិតនៅក្នុងផ្លូវជាទីទៅកាន់ព្រះនិព្វាន ។ សាសនធម៌ ទាំងឡាយណា ដែលប្រព្រឹត្តទៅ ( ក្នុងហបឫទ័យ ) របស់ខ្ញុំ សាសនធម៌ ទាំងឡាយនោះ មាន ៨ ហ្មឺន ៤ ពាន់ធម្មក្ខន្ធ ខ្ញុំបានរៀនអំពីព្រះពុទ្ធ ៨ ហ្មឺន ២ ពាន់ធម្មក្ខន្ធ អំពីពួកភិក្ខុ ២ ពាន់ធម្មក្ខន្ធ ។ បុរសនេះមិនបានរៀនសូត្រ រមែងចាស់ ( ឥតអំពើ ) ដូចគោបម្រើ ចម្រើនតែសាច់ ត្រង់ប្រាជ្ញារបស់វា មិនចម្រើនឡើយ ។