អដ្ឋកថា សុមនា វុឌ្ឍបព្វជិតាថេរី

គាថារបស់ព្រះថេរីដែលបួសឯចាស់ ឈ្មោះសុមនា មាន ពាក្យផ្តើមថា សុខំ ត្វំ វុឌ្ឍិកេ សេហិ ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា កុលធីតានេះ ក៏ជាអ្នកមានបុញ្ញាធិការបានធ្វើទុកហើយក្នុងព្រះពុទ្ធ អង្គមុនៗ សន្សំបុណ្យដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ទុកក្នុងភពនោះៗ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាព្រះភគិនីរបស់ព្រះបាទមហាកោសលក្នុងក្រុងសាវត្ថី ស្តាប់ធម៌ដែលព្រះសាស្តាទ្រង់សម្តែងដល់ព្រះបាទបសេនទិកោសល ដោយ ន័យ ( ក្នុងសំយុត្តនិកាយសគាថវគ្គ ) ថា បពិត្រមហារាជ សភាវៈ ៤ ពួកនេះ បុគ្គលមិនគប្បីមើលងាយថា ក្មេង ដូច្នេះជាដើម កាលបាននូវសេចក្តី ជ្រះថ្លា តាំងនៅក្នុងសរណៈនិងសីល ៥ សូម្បីបំណងនឹងបួស ក៏ត្រូវឲ្យ ពេលវេលាកន្លងទៅយូរ ព្រោះគិតថា ត្រូវបដិបត្តិមើលថែព្រះអយ្យកា តមក កាលព្រះអយ្យកាអស់ព្រះជន្មហើយ ព្រះនាងឲ្យមនុស្សកាន់កម្រាល គ្រឿង ស្លៀកដណ្តប់ដែលមានតម្លៃច្រើន ទៅកាន់វិហារជាមួយព្រះរាជា បានថ្វាយ ដល់សង្ឃ រួចស្តាប់ធម៌ក្នុងសម្នាក់ព្រះសាស្តា តាំងនៅក្នុងអនាគាមិផល ទើប សូមបួស ព្រះសាស្តា ទ្រង់ឃើញព្រះនាងមានញាណចាស់ក្លា បានភាសិត គាថានេះថា ម្នាលនាងចម្រើនដោយសីលាទិគុណ នាងចូរដេកស្រួល នាង ចូរធ្វើ ( ចីវរ ) ដោយសំពត់ ( បង្សុកូល ) ស្លៀកដណ្តប់ ព្រោះថា បើរាគៈរបស់នាងស្ងប់រម្ងាប់ហើយ នាងនឹងជ្រាស្តី មានចិត្តត្រជាក់រលត់កិលេស ដូច្នេះ ។ ក្នុងកាលចប់គាថា នាងបានសម្រេចអរហត្ត មួយអន្លើដោយបដិសម្ភិទា ទាំងឡាយ បានពោលគាថានោះឯងជាឧទាន ការពោលគាថាជាឧទាននោះ ឯង បានជាការព្យាករអរហត្តផលរបស់ព្រះថេរី ។ នាងបួសក្នុងខណៈនោះ ឯង ។ បទថា វុឌ្ឍិកេ ក្នុងគាថាមានអត្ថថា ជាអ្នកចម្រើន គឺចម្រើនដោយ វ័យ តែព្រះថេរីចម្រើនដោយគុណមានស