អដ្ឋកថា វិមលា បុរាណគណិកាថេរី

គាថារបស់ព្រះវិមលាថេរី មានពាក្យផ្តើមថា មត្តា វណ្ណេន រូបេន ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា កុលធីតានេះជាអ្នកមានបុញ្ញាធិការបានធ្វើទុកហើយក្នុងព្រះពុទ្ធ អង្គមុនៗ សន្សំកុសលដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វានទុកក្នុងភពនោះៗក្នុង ពុទ្ធុប្បាទនេះ កើតជាកូនស្រីរបស់ស្ត្រីដែលអាស្រ័យរូបចិញ្ចឹមជីវិតម្នាក់ ក្នុង នគរវេសាលី មានឈ្មោះថាវិមលា ។ នាងវិមលានោះ កាលចម្រើនវ័យ ហើយ ក៏ចិញ្ចឹមជីវិតដូចមាតា ។ ថ្ងៃមួយ នាងឃើញព្រះមហាមោគ្គល្លាន ត្រាច់បិណ្ឌបាត ក្នុងក្រុងវេសាលីមានចិត្តប្រតិព័ទ្ធ ទើបទៅកាន់លំនៅរបស់ ព្រះថេរៈធ្វើនូវការលួងលោមព្រះថេរៈ ។ អាចារ្យពួកខ្លះពោលថា ត្រូវតិរ្ថិយ បញ្ជូនទៅទើបធ្វើយ៉ាងនោះ ។ ព្រះថេរៈឲ្យនាងឃើញអសុភ គំរាមហើយ បានឲ្យឱវាទដល់នាង រឿងនោះមានមកហើយ ក្នុងថេរគាថានោះឯង ។ កាល ព្រះថេរៈឲ្យឱវាទយ៉ាងនោះហើយ នាងកើតនូវសេចក្តីសង្វេគកើតនូវហិរិឱត្តប្បៈ បាននូវសទ្ធាក្នុងព្រះសាសនា ជាឧបាសិកា ។ ក្នុងកាលតមក បានបួសក្នុង សម្នាក់ពួកភិក្ខុនី ព្យាយាមមិនយូរបុន្មាន ក៏បានសម្រេចអរហត្ត ព្រោះជាអ្នក សម្បូរដោយហេតុ ពិចារណាការបដិបត្តិរបស់ខ្លួនបានពោលគាថាទាំងនេះជា ឧទានថា អាត្មាអញស្រវឹងរឹងត្អឹងដោយការសរសើរគុណផង ដោយរូប សម្បត្តិផង ដោយលំអដ៏លើសផង ដោយយសផង ដោយ វ័យផង បានមើលងាយពួកស្រីដទៃ ។ អាត្មាអញស្អិតស្អាង រាងកាយនេះឲ្យវិចិត្រល្អ ឲ្យជាទីរាក់ទាក់នៃជនពាល ហើយ ឈរក្បែរទ្វារផ្ទះនៃស្រីពេស្យា ដូចជាព្រានម្រឹគដាក់អន្ទាក់ ។ អាត្មាអញ សំដែងគ្រឿងប្រដាប់និងអវ័យវៈដ៏កំបាំង ឲ្យជាក់