អដ្ឋកថា វាសិដ្ឋីថេរី

គាថារបស់ព្រះនាងវាសិដ្ឋីថេរីមានពាក្យផ្តើមថា បុត្តសោកេនហំ អដ្តា ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា កុលធីតារូបនេះ ក៏ជាអ្នកមានបុញ្ញាធិការបានធ្វើទុកហើយ ក្នុង ព្រះពុទ្ធអង្គមុនៗ សន្សំកុសលដែលជាឧបនិស្ស័យនៃព្រះនិព្វាន ទុកក្នុងភព នោះៗ មានធម៌ជាគ្រឿងតាក់តែងវិមោក្ខដោយលំដាប់ អន្ទោលទៅមកក្នុងទេវតា និងមនុស្សទាំងឡាយ ក្នុងពុទ្ធុប្បាទនេះកើតក្នុងផ្ទះមានត្រកូល នានគរវេសាលី ដឹងក្តីហើយ មាតាបិតាក៏លើកឲ្យកុលបុត្តដែលមានជាតិស្មើគ្នា មានប្តី ហើយ រស់នៅដោយសុខជាមួយស្វាមីនោះ បានកូនប្រុសម្នាក់ កាលកូន នោះស្លាប់ក្នុងកាលដែលចេះរត់លេង ត្រូវសេចក្តីសោកគ្របសង្កត់ដល់បុត្តក៏ ក្លាយជាមនុស្សឆ្កួត កាលពួកញាតិនិងប្តីនាំគ្នាជួយព្យាបាល ក៏រត់ទៅក្នុងកាល ដែលអ្នកទាំងនោះមិនដឹង ។ កុលធីតានោះ ត្រាច់ទៅព្រោះការឆ្កួត ដល់ មិថិលានគរ ហើយជួបនឹងព្រះមានព្រះភាគទ្រង់ជាបុគ្គលប្រសើរ ទ្រង់ជាអ្នក ទូន្មានខ្លួន រក្សាខ្លួនហើយ ជាអ្នកសង្រួមឥន្ទ្រិយ កំពុងយាងទៅក្នុងចន្លោះផ្លូវ ក្នុងមិថិលានគរនោះ ។ កាលឃើញហើយ ក៏ជាអំពីឆ្កួត បាននូវប្រក្រតីចិត្ត ដំណាលគ្នានឹងបានឃើញ ព្រោះពុទ្ធានុភាព ។ កាលនោះ ព្រះសាស្តាទ្រង់ សម្តែងធម៌ដល់នាងដោយសង្ខេប នាងបានស្តាប់ធម៌នោះហើយ បាននូវសេចក្តី សង្វេគ ទូលព្រះសាស្តាសូមបួស បានបួសក្នុងសម្នាក់ភិក្ខុនីទាំងឡាយតាម ព្រះតម្រាស់របស់ព្រះសាស្តា ធ្វើកិច្ចខាងដើមហើយ បានផ្តើមវិបស្សនា ព្យាយាមមិនយូរបុន្មាន ក៏សម្រេចអរហត្តមួយអន្លើដោយបដិសម្ភិទា ៤ ព្រោះ មានញាណចាស់ក្លា ពិចារណាបដិបទារបស់ខ្លួនហើយ បានពោលគាថាទាំងនេះ ជាឧទានថា អាត្មាអញត្រូវសេចក្តីសោក ព្រោះកូនបៀតបៀនហើយ មាន ចិត្តរាយមាយ ប្រាស