ឧបចាលាថេរី

អាត្មាជាភិក្ខុនី មានស្មារតី មានចក្ខុគឺបញ្ញា មានឥន្ទ្រិយ ចម្រើនហើយ បានចាក់ធ្លុះនូវព្រះនិព្វានជាទីស្ងប់ដែលបុរសថោកទាប មិន ដែលបានសេពហើយ ។ នាងមិនគាប់ចិត្តនឹងជាតិទេឬ សត្វដែលកើតហើយតែងបរិភោគកាមទាំងឡាយ នាងចូរបរិភោគនូវតម្រេកក្នុងកាមទាំងឡាយកុំ ឲ្យមានសេចក្តីស្តាយ ក្រោយ ។ សេចក្តីស្លាប់និងការកាត់នូវដៃជើង រមែងមានដល់សត្វដែលកើតហើយ សត្វដែលកើតហើយរមែងដល់នូវសេចក្តីទុក្ខ មានការសម្លាប់និងការចង ជា កំណត់ ។ មាន ( ព្រះរាជបុត្តមួយព្រះអង្គ ) កើតក្នុងសក្យត្រកូល បាន ត្រាស់ជាព្រះពុទ្ធ ព្រះអង្គផ្ចាញ់នូវមារមានកិលេសមារជាដើម ព្រះអង្គបាន សំដែងប្រាប់អាត្មានូវអរិយសច្ចធម៌ ជាធម៌កន្លងនូវជាតិ គឺទុក្ខ ១ ហេតុនាំឲ្យ កើតទុក្ខ ១ ទីដែលប្រព្រឹត្តកន្លងនូវទុក្ខ ១ មគ្គប្រកបដោយអង្គ ៨ ដ៏ ប្រសើរជាដំណើរទៅកាន់ទីរំលត់ទុក្ខ ១ ។ អាត្មាបានស្តាប់ព្រះពុទ្ធដីការបស់ ព្រះអង្គហើយក៏ត្រេកអរក្នុងសាសនា ត្រៃវិជ្ជាអាត្មាបានសម្រេចហើយសាសនា របស់ព្រះពុទ្ធអាត្មាអញបានធ្វើហើយ ។ សេចក្តីរីករាយ ក្នុងអារម្មណ៍ទាំងពួង អាត្មាបានកម្ចាត់ចេញហើយ គំនរងងឹតអាត្មាបានទម្លាយចេញហើយ ម្នាល មារកំបាបអ្នកចូរដឹងយ៉ាងនេះចុះ ម្នាលមារលាមក អ្នកឯងយើងកម្ចាត់ចេញ ហើយ ឧបចាលាថេរី ។