អដ្ឋកថា នន្ទិវិសាលជាតកទី ៨

ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធការពោល ពាក្យគ្រោតគ្រាតរបស់ឆព្វគ្គិយភិក្ខុ ទើបត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មាន ពាក្យផ្តើមថា មនុញ្ញមេវ ភាសេយ្យ ដូច្នេះជាដើម ។ សេចក្តីពិស្តារថា សម័យនោះ ពួកឆព្វគ្គិយកាលធ្វើនូវជម្លោះ រមែងសម្លុត រមែងគំរាម រមែងចាក់ដោត រមែងជេរដោយអាក្កោសវត្ថុ ១០ ប្រការ ទើប ភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលដល់ព្រះមានព្រះភាគៗ ត្រាស់ឲ្យហៅឆព្វគ្គិយភិក្ខុមកហើយ ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បានឮថា ពួកអ្នកធ្វើនូវជម្លោះពិត ឬ កាលឆព្វគ្គិយភិក្ខុក្រាបទូលថា ពិតហើយព្រះអង្គ ទើបទ្រង់តិះដៀល ហើយត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ឈ្មោះថា វាចាគ្រោតគ្រាតនាំតែសេចក្តី វិនាសមកឲ្យ វាចានេះមិនជាទីពេញចិត្ត សូម្បីតែសត្វតិរច្ឆាន ក្នុងកាលមុន សត្វតិរច្ឆានមួយ រមែងញ៉ាំងបុគ្គលដែលហៅខ្លួនដោយពាក្យគ្រោតគ្រាតឲ្យ ចាញ់ដោយទ្រព្យ ១០០០ ហើយទើបទ្រង់សម្តែងអតីតនិទានដូចតទៅក្នុង អតីតកាល ព្រះរាជាឈ្មោះគន្ធារៈ គ្រងរាជសម្បត្តិ ក្នុងនគរតក្កសិលា ដែនគន្ធារៈ ព្រះពោធិសត្វកើតក្នុងកំណើតគោ ។ ក្នុងកាលដែលព្រះ ពោធិសត្វជាគោជំទង់នោះឯង ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ បានព្រះពោធិសត្វនោះមកអំពី សម្នាក់របស់ទាយកដែលឲ្យទក្ខិណា តាំងឈ្មោះថា នន្ទិវិសាល ហើយតាំង ទុកក្នុងឋានៈជាបុត្តដែលជាទីស្រឡាញ់ ឲ្យបបរ និងភត្តជាដើម ទំនុកបម្រុង ហើយ ។ ព្រះពោធិសត្វចម្រើនវ័យហើយ គិតថា ព្រាហ្មណ៍នេះប្រណិប័តន៍