អដ្ឋកថា មង្គលជាតកទី ៧

ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវនវិហារ ទ្រង់ប្រារព្ធ ព្រាហ្មណ៍ ដែលស្គាល់លក្ខណៈសំពត់សាដកម្នាក់ ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យផ្តើមថា យស្ស មង្គលា សមូហតា ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា ព្រាហ្មណ៍អ្នកនគររាជគ្រឹះម្នាក់ ជាអ្នកជឿមង្គលភ្ញាក់ផ្អើល មិនជ្រះថ្លាក្នុងព្រះរតនត្រ័យ ជាមិច្ឆាទិដ្ឋិ ជាអ្នកស្តុកស្តម្ភដោយទ្រព្យ មាន ភោគៈច្រើន ។ កណ្តុរកាត់សំពត់សាដក ដែលគាត់ទុកក្នុងហិប កាលដល់ ពេលគាត់ងូតទឹក ពោលថា ចូរនាំសាដកមក ទើបមនុស្សទាំងឡាយប្រាប់ ការដែលកណ្តុរកាត់សំពត់ដល់គាត់ ព្រាហ្មណ៍គិតថា បើសំពត់សាដកទាំង គូដែលកណ្តុរកាត់នេះ នៅក្នុងផ្ទះនេះ សេចក្តីវិនាសធំនឹងមាន ព្រោះសំពត់ គូនេះ ជាអវមង្គល ដូចគ្នានឹងរបស់កាឡកិណី មិនអាចឲ្យដល់បុត្រធីតាផង ទាសកម្មករផង ព្រោះសេចក្តីវិនាសធំ នឹងត្រូវមានដល់បុគ្គលដែលទទួល សំពត់នេះគ្រប់គ្នា អញត្រូវចោលវាក្នុងព្រៃខ្មោច តែមិនហានឲ្យក្នុងដៃពួក ទាសៈជាដើម ព្រោះខ្លាចជនទាំងនោះចង់បានក្នុងគូសំពត់នេះ កាន់ទៅហើយ ដល់នូវសេចក្តីវិនាសតៗ គ្នា អញនឹងឲ្យកូនកាន់សំពត់គូនេះទៅ ហើយហៅ កូនមកប្រាប់រឿងនោះ ប្រើទៅដោយពាក្យថា នែបា សូម្បីខ្លួនអ្នក ក៏មិនត្រូវ យកដៃចាប់ ត្រូវយកឈើឆ្កឹះទៅចោលក្នុងព្រៃខ្មោច ងូតទឹកសំអាតខ្លួនប្រាណ ហើយ សឹមមក ។ ព្រះបរមសាស្តា ក្នុងពេលទៀបភ្លឺ ទ្រង់ប្រមើលមើលវេនេយ្យសត្វ ឃើញឧបនិស្ស័យនៃសោតាបត្តិផលនៃពុក និងកូនទាំង ២ នាក់ យាងទៅ ដូចព្រានម្រឹគ តាមម្រឹគ ដូច្នោះ បានប្រថាប់ឈរក្នុងព្រៃខ្មោច បញ្ចេញ ឆព្វណ្ណរង្សី ។ មាណពទទួលពុកហើយ ឆ្កឹះសំពត់នោះដោយចុងឈើច្រត់ ដូចឆ្កឹះពស់ខៀវ ដើរទៅដល់ព្រៃខ្មោច ។