អដ្ឋកថា សិគាលជាតកទី ៣

ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវ័ន ទ្រង់ប្រារព្ធទេវទត្តត្រា ស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យផ្តើមថា សទ្ទហាសិ សិង្គាលស្ស ដូច្នេះ ជាដើម ។ ក្នុងសម័យនោះ ភិក្ខុទាំងឡាយប្រជុំគ្នាក្នុងធម្មសភា អង្គុយសន្ទនាគ្នា ដល់ទោសរបស់ទេវទត្តថា អាវុសោទាំងឡាយ ទេវទត្តបបួលភិក្ខុប្រមាណ ៥០០ រូប ទៅកាន់គយាសីសបទេស ឲ្យភិក្ខុទាំងនោះ កាន់យកលទ្ធិរបស់ ខ្លួនថា ព្រះសមណគោតមត្រាស់បទណា បទនោះ មិនមែនធម៌ ខ្ញុំពោលបទ ណា បទនោះ ជាធម៌ ដូច្នេះហើយ ធ្វើមុសាវាទដែលដល់ឋានៈវិបត្តិ បំបែក សង្ឃ ធ្វើឧបោសថ ២ ដង ក្នុងសីមាតែមួយ ។ ព្រះសាស្តាយាងមកត្រាស់ សួរថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អម្បាញ់មិញនេះ ពួកអ្នកអង្គុយប្រជុំសន្ទនាគ្នា ដោយរឿងអ្វី កាលភិក្ខុទាំងឡាយទូលឲ្យទ្រង់ជ្រាបថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ ចម្រើន ដោយរឿងឈ្មោះនេះ ទើបត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ មិនមែន តែក្នុងឥឡូវនេះ បុណ្ណោះទេ ដែលទេវទត្តពោលមុសាវាទ សូម្បីក្នុងកាល មុន ក៏ជាអ្នកមានប្រក្រតីពោលមុសាវាទដូចគ្នា ហើយទ្រង់នាំអតីតនិទាន មកសាធកៈដូចតទៅក្នុង អតីតកាល ព្រះបាទព្រហ្មទត្ត សោយរាជសម្បត្តិនៅក្នុងនគរ ពារាណសី ព្រះពោធិសត្វសោយព្រះជាតិជារុក្ខទេវតា នៅក្បែរព្រៃខ្មោច ។ ក្នុងគ្រានោះ ក្នុងនគរពារាណសី មានបុណ្យនក្ខត្តឫក្សគគ្រឹកគគ្រេង ពួក មនុស្សគិតគ្នាថា ពួកយើងនឹងធ្វើពលីកម្មដល់យក្ខ ហើយរៀបចំត្រី និងសាច់ ជាដើមបន្តបន្ទាប់ បិតស្រាជាច្រើន ដាក់ក្នុងក្រឡទាំងឡាយ ដាក់ក្នុងទីនោះៗ មានច្រក និងផ្លូវបែកជា ៤ ជាដើម ។ ក្នុងកាលនោះ ចចកមួយក្បាល ចូលទៅកាន់នគរតាមលូបង្ញូរទឹកក្នុងពេលយប់ ទំពាស៊ីត្រី និងសាច់ជាដើម ផឹកស្រាហើយ ចូលទៅកាន់រវាងគុម្ពបុន្នាគ ដេកលក់