អដ្ឋកថា ឧច្ឆិដ្ឋភត្តជាតកទី ២

[ ២៧៣-២៧៤ ] ព្រះសាស្តាកាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ ការលួងលោមរបស់បុរាណទុតិយិកា ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យ ផ្តើមថា អញ្ញោ ឧបរិមោវណ្ណោ ដូច្នេះជាដើម ។ មានសេចក្តីសង្ខេបថា ព្រះសាស្តាត្រាស់សួរភិក្ខុនោះថា ម្នាលភិក្ខុ បាន ឮថា អ្នកអផ្សុកពិតឬ ភិក្ខុនោះក្រាបទូលថា ពិតហើយព្រះអង្គ ព្រះសាស្តា ត្រាស់សួរថា អ្នកណាធ្វើឲ្យអ្នកអផ្សុក ទើបក្រាបទូលថា អតីតភរិយារបស់ ខ្ញុំព្រះអង្គ លំដាប់នោះព្រះសាស្តាត្រាស់នឹងភិក្ខុនោះថា ម្នាលភិក្ខុ ស្រីនេះ ជាអ្នកធ្វើនូវសេចក្តីវិនាសឲ្យដល់អ្នក តែក្នុងកាលឥឡូវនេះប៉ុណ្ណោះក៏មិនមែន ទេសូម្បីក្នុងកាលមុនបានឲ្យអ្នកបរិភោគអាហាររបស់ប្រុសសហាយ ហើយទ្រង់ នាំយករឿងក្នុងអតីតមកសម្តែងដូចតទៅនេះថា ក្នុងអតីតកាលព្រះបាទព្រហ្មទត្តសោយរាជសម្បត្តិនៅក្នុងនគរពារាណសី ព្រះពោធិសត្វ កើតក្នុងត្រកូលអ្នករបាំក្រីក្រ ត្រាច់សូមអាហារដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិត ក្នុងត្រកូលមួយ ។ កាលចម្រើនធំធាត់ជាអ្នកក្រីក្រ រូបអាក្រក់ដើរសូមភិក្ខា ចិញ្ចឹមជីវិត ។ ក្នុងកាលនោះ ព្រាហ្មណីរបស់ព្រាហ្មណ៍ម្នាក់ក្នុងដែនកាសីជា ស្រីទ្រុស្តសីល លាមក ប្រព្រឹត្តក្រៅចិត្តប្តី ។ ថ្ងៃមួយកាលព្រាហ្មណ៍ទៅធ្វើការងារក្រៅផ្ទះ ប្រុសកំណាន់របស់ព្រាហ្មណី បានឱកាសទើបចូលទៅកាន់ផ្ទះនោះ ។ នាងប្រព្រឹត្តក្រៅចិត្តជាមួយប្រុស កំណាន់ហើយពោលថា អញ្ជើញបរិភោគអាហារបន្តិចសិនសឹមទៅ រៀបចំ អាហារក្តៅៗ មួយអន្លើដោយសូបព្យញ្ជនៈ ( សម្លទឹកនិងសម្លគោក ) ឲ្យ សហាយនោះបរិភោគហើយនាងឈរត្រង់ទ្វារចាំមើលព្រាហ្មណ៍ត្រឡប់មក ។ ព្រះពោធិសត្វឈររង់ចាំសូមបាយដែលប្រុសកំណាន់របស់ព្រាហ្មណីបរិភោគ ។