អដ្ឋកថា កាសាវជាតកទី ១

[ ២៩១-២៩២ ] ព្រះសាស្តាកាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ ទេវទត្ត ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យផ្តើមថា អនិក្កសាវោ កាសាវំ ដូច្នេះជាដើម ។ ប៉ុន្តែរឿងកើតឡើងក្នុងនគររាជគ្រឹះ ។ សម័យមួយព្រះធម្មសេនាបតី គង់ក្នុងវត្តវេឡុវ័នមហាវិហារជាមួយភិក្ខុ ៥០០ រូប ។ កាលនោះទេវទត្តចោមរោមទៅដោយបរិស័ទដែលទ្រុស្តសីល សមគួរដល់ខ្លួនក្នុងគយាសីសប្បទេស សម័យនោះអ្នកក្រុងរាជគ្រឹះផ្តួចផ្តើម ត្រៀមនូវទាន ។ កាលនោះមានឈ្មួញដើរលក់ដូរម្នាក់បានឲ្យសំពត់កាសាវៈ មានក្លិនក្រអូបមានតម្លៃច្រើនដោយពោលថា សូមអ្នកទាំងឡាយចាត់ចែង សំពត់នេះហើយឲ្យខ្ញុំមានចំណែកបុណ្យរួមផងចុះ ។ អ្នកនគរថ្វាយទានសន្ធឹក សន្ធាប់ វត្ថុទានគ្រប់យ៉ាងដែលរួបរួមគ្នារៀបចំស្រេចបាច់ហើយដោយកហាបណៈទាំងនោះ ។ សំពត់សាដកនោះនៅសល់ ។ មហាជនប្រជុំគ្នាថា សំពត់ សាដកមានក្លិនក្រអូបមួយផ្ទាំងនេះជារបស់ប្រសើរ យើងនឹងប្រគេនសំពត់ ផ្ទាំងនេះដល់លោកម្ចាស់អង្គណា នឹងប្រគេនដល់ព្រះសារីបុត្ត ឬព្រះទេវទត្ត ហ្ន៎ ។ ក្នុងមនុស្សទាំងនោះពួកខ្លះពោលថា នឹងប្រគេនដល់ព្រះសារីបុត្តត្ថេរ ពួកខ្លះទៀតពោលថា ព្រះសារីបុត្តលោកនៅ ២-៣ ថ្ងៃ ក៏នឹងចៀសចេញទៅ តាមគាប់ចិត្ត ចំណែកលោកម្ចាស់ទេវទត្ត អាស្រ័យនគររបស់យើងជាប្រចាំ លោកម្ចាស់អង្គនេះឯងបានជាទីពឹងរបស់យើងទាំងឡាយ ក្នុងការងារមង្គលផង និងការងារអវមង្គលផង ពួកយើងនឹងប្រគេនដល់លោកម្ចាស់ទេវទត្ត ។ ជនដែលពោលទាំងនោះជនដែលពោលថា នឹងប្រគេនដល់លោកម្ចាស់ ទេវទត្តមានច្រើនជាងទើបមហាជនប្រគេនដល់ទេវទត្តភិក្ខុ ។ ទេវទត្តឲ្យជាង កាត់សំពត់កាសាវៈមានក្លិនក្រអូបនោះហើយឲ្យដេរជា ២ ជាន់ ឲ្យជ្រលក់ រហូតមានពណ៌ដូចដំបារមាស ។