អដ្ឋកថា គុត្តិលជាតកទី ៣

[ ៣៣៦-៣៣៧ ] ព្រះសាស្តាកាលគង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវ័ន ទ្រង់ប្រារព្ធ ភិក្ខុទេវទត្ត ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យផ្តើមថា សត្តតន្តឹ សុមធុរំ ដូច្នេះជាដើម ។ មានសេចក្តីសង្ខេបថា ក្នុងកាលនោះភិក្ខុទាំងឡាយពោលនឹងទេវទត្តថា នែអាវុសោទេវទត្ត ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធជាអាចារ្យរបស់លោក លោកអាស្រ័យ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ រៀនព្រះត្រៃបិដកញ៉ាំងឈាន ៤ ឲ្យកើតឡើង ការដែល លោកធ្វើខ្លួនឲ្យជាសត្រូវចំពោះបុគ្គលជាអាចារ្យមិនសមគួរឡើយ ។ ទេវទត្ត ពោលថា អាវុសោទាំងឡាយ ព្រះសមណគោតមជាអាចារ្យរបស់ខ្ញុំឬ ព្រះ ត្រៃបិដកខ្ញុំរៀនដោយកម្លាំងរបស់ខ្លួនឯងមិនមែនឬ ឈានទាំង ៤ ខ្ញុំធ្វើឲ្យ កើតដោយកម្លាំងរបស់ខ្លួនទាំងអស់មិនមែនឬ ។ ភិក្ខុទាំងឡាយអង្គុយសន្ទនា គ្នាក្នុងធម្មសភាថា អាវុសោទាំងឡាយ ទេវទត្តរមិលគុណអាចារ្យហើយក្លាយ ជាសត្រូវចំពោះព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ ដល់នូវសេចក្តីវិនាសហើយ ។ ព្រះសាស្តា យាងមកកាន់ធម្មសភាត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អម្បាញ់មិញនេះ ពួកអ្នកអង្គុយសន្ទនាគ្នាដោយរឿងអ្វី កាលភិក្ខុទាំងឡាយក្រាបទូលថា បពិត្រ ព្រះអង្គដោយកថាឈ្មោះនេះ ទើបទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទេវទត្ត មិនមែនរមិលគុណអាចារ្យ ជាសត្រូវចំពោះតថាគតហើយដល់នូវសេចក្តី វិនាសតែក្នុងកាលឥឡូវនេះប៉ុណ្ណោះក៏ទេ សូម្បីក្នុងកាលមុនក៏ដល់នូវសេចក្តី វិនាសហើយដូចគ្នាទើបទ្រង់នាំយកអតីតនិទានមកសម្តែងដូចតទៅនេះថា ក្នុងអតីតកាលព្រះបាទព្រហ្មទត្តសោយរាជសម្បត្តិនៅក្នុងនគរពារាណសី ព្រះពោធិសត្វកើតក្នុងត្រកូលអ្នករបាំ មាតាបិតាឲ្យឈ្មោះថា គុត្តិលកុមារ ។