មណិកណ្ឋជាតកទី ៣

( មណិកណ្ឋនាគរាជពោលថា ) បាយនិងទឹកកើតដល់ខ្ញុំ ច្រើនពេកក្រៃព្រោះហេតុនៃកែវមណីនេះ ខ្ញុំនឹងមិនឲ្យកែវមណីនោះដល់លោក លោកជាអ្នកសូមហួសហេតុ ខ្ញុំនឹងមិនមកកាន់អាស្រមរបស់លោកទេ ។ លោកកាលសូមកែវមណីដែលកើតអំពីថ្ម នាំឲ្យខ្ញុំតក់ស្លុត ដូចមនុស្សកំលោះមានដៃកាន់ដាវសំលៀងហើយដោយថ្ម មកញ៉ាំងខ្ញុំឲ្យតក់ស្លុត ដូច្នោះខ្ញុំមិនឲ្យកែវមណីនោះដល់លោកទេ ( ព្រោះ ) លោកជាអ្នក សូមហួសហេតុ ខ្ញុំនឹងលែងមកកាន់អាស្រមរបស់លោកហើយ ។ ( តាបសពោធិសត្វជាបងពោលថា ) បុគ្គលដឹងនូវវត្ថុណា ថា ជាទីស្រឡាញ់របស់គេ មិនត្រូវសូមវត្ថុនោះទេ សេចក្តីស្អប់រមែងមាន ព្រោះការសូមជ្រុលពេក ដូចស្តេចនាគដែលត្រូវព្រាហ្មណ៍សូមកែវមណីទៅកាន់ ទីលែងមើលឃើញតាំងអំពីកាលនោះ ។