លដុកិកជាតកទី ៧

( ចាបចៀបកប្បាសពោលនឹងដំរីពោធិសត្វថា ) ខ្ញុំសូមថ្វាយបង្គំ លោកជាដំរីមានកម្លាំងខ្សោយក្នុងកាលមានអាយុ ៦០ ជាអ្នកនៅក្នុងព្រៃ ជាម្ចាស់ហ្វូង មានយស ខ្ញុំសូមធ្វើនូវអញ្ជលិកម្មចំពោះលោក ដោយស្លាប ទាំងឡាយ សូមកុំឲ្យលោកសម្លាប់កូនរបស់ខ្ញុំជាសត្វមានកម្លាំងខ្សោយ ។ ( ចាបចៀបកប្បាសពោលនឹងដំរីទេវទត្តថា ) ខ្ញុំសូមថ្វាយបង្គំ លោកជាដំរីត្រាច់ទៅតែម្នាក់ឯង ជាអ្នកនៅក្នុងព្រៃ ដើរទៅតាមញកភ្នំ ខ្ញុំ សូមធ្វើអញ្ជលិកម្មដោយស្លាបទាំងឡាយ សូមលោកកុំសម្លាប់កូនខ្ញុំ ជាសត្វ មានកម្លាំងខ្សោយ ។ ( ដំរីទេវទត្តពោលថា ) នែមេចាបចៀបកប្បាស អញនឹង សម្លាប់នូវកូននាង នាងជាសត្វមានកម្លាំងខ្សោយនឹងធ្វើអ្វីដល់អញ អញនឹង ជាន់នូវចាបសូម្បីមួយសែនប្រហែលនឹងនាងឯង ដោយជើងឆ្វេង ។ ( ចាបចៀបកប្បាសពោលថា ) កិច្ចដោយកម្លាំងកាយ មិន មែនប្រើបានគ្រប់កន្លែងទេ ព្រោះកម្លាំងកាយសម្លាប់បានតែអ្នកល្ងង់ទេ នែ ស្តេចដំរី អ្នកណាសម្លាប់កូនរបស់ខ្ញុំជាសត្វមានកម្លាំងខ្សោយ ខ្ញុំនឹងធ្វើសេចក្តី វិនាសដល់អ្នកនោះវិញ ។ ( ព្រះសាស្តាទ្រង់ត្រាស់ថា ) អ្នកចូរមើលនូវក្អែក ចាបចេបោ កប្បាស កង្កែបនិងរុយខៀវ សត្វទាំងនុ៎ះ សម្លាប់នូវដំរីបាន អ្នកចូរមើល ( នូវគតិ ) នៃពៀររបស់ពួកសត្វមានពៀរ ព្រោះហេតុនោះ អ្នកទាំងឡាយ កុំធ្វើនូវពៀរនឹងជនណាមួយ សូម្បីមិនជាទីស្រឡាញ់ឡើយ ។