អដ្ឋកថា សីលវីមំសជាតកទី ២

[ ៥៧-៦១ ] ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ ព្រាហ្មណ៍សាកល្បងសីលម្នាក់ ទើបត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យ ផ្តើមថា សីលំ សេយ្យោ ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា ព្រះរាជាឃើញព្រាហ្មណ៍នោះថា ព្រាហ្មណ៍នេះជាអ្នកដល់ព្រម ដោយសីល ទើបទ្រង់តែងតាំងដំណែងឲ្យក្រៃលែងជាងព្រាហ្មណ៍ទាំងឡាយ ។ ព្រាហ្មណ៍នោះគិតថា ព្រះរាជាទ្រង់ធ្វើនូវការគោរពរាប់អានអញ ទ្រង់ឃើញ អញថាជាអ្នកមានសីល ឬថាទ្រង់ឃើញអញជាអ្នកប្រកបដោយការទ្រទ្រង់ សុតៈ អញនឹងសាកល្បងមើលថា សីលនិងសុតៈណាមួយសំខាន់ជាង ។ ថ្ងៃ មួយព្រាហ្មណ៍នោះ ចាប់យកកហាបណៈអំពីបន្ទះក្តារសម្រាប់រាប់ប្រាក់របស់ ហិរញ្ញិក ។ ហិរញ្ញិកក៏មិនថាអ្វីព្រោះសេចក្តីគោរព ក្នុងថ្ងៃទី ២ ក៏មិនពោល អ្វី តែក្នុងថ្ងៃទី ៣ ហិរញ្ញិក ពោលចោទថា ជាចោរប្លន់ប្រាក់ ហើយឲ្យចាប់ ព្រាហ្មណ៍នោះមកថ្វាយព្រះរាជា កាលព្រះរាជាត្រាស់ថា ព្រាហ្មណ៍នេះធ្វើអ្វី ទើបក្រាបទូលថា បពិត្រព្រះអង្គ ព្រាហ្មណ៍នេះប្លន់ទ្រព្យ ។ ព្រះរាជាត្រាស់ សួរថា គេថានុ៎ះពិតឬព្រាហ្មណ៍ ។ ព្រាហ្មណ៍ក្រាបទូលថា បពិត្រមហារាជ ទូលព្រះបង្គំមិនបានប្លន់ទ្រព្យ តែទូលព្រះបង្គំរង្កៀសសង្ស័យថា សីលជាធំ ឬសុតៈជាធំ ទើបទូលព្រះបង្គំសាកល្បងថា បណ្តាសីលនិងសុតៈនោះ មួយ ណាជាធំហ្ន៎ ទើបកាន់យកកហាបណៈ ៣ ដង ទើបហិរញ្ញិកឲ្យចាប់ទូលព្រះ បង្គំនាំមកថ្វាយទ្រង់ ឥឡូវនេះទូលព្រះបង្គំជ្រាបហើយថា សីលធំជាងសុតៈ ទូលព្រះបង្គំមិនត្រូវការនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ ទូលព្រះបង្គំនឹងបួស ។ ហើយសូម អនុញ្ញាតការបួស មិនសម្លឹងមើលទ្វារផ្ទះ ទៅកាន់វត្តជេតពន ទូលសូមបព្វជ្ជា នឹងព្រះសាស្តា ព្រះសាស្តាទ្រង់ឲ្យបព្វជ្ជានិងឧបសម្បទា ដល់ព្រាហ្មណ៍នោះ