ចុល្លធនុគ្គហជាតកទី ៤

( ស្ត្រីនោះនិយាយថា ) ម្នាលព្រាហ្មណ៍ អ្នកនាំយកទ្រព្យ ទាំងអស់ ឆ្លងទៅកាន់ត្រើយនាយ ម្នាលអ្នកដ៏ចម្រើន អ្នកចូរត្រឡប់មកវិញ យ៉ាងឆាប់រួសរាន់ សូមអ្នកចម្លងខ្ញុំឥឡូវនេះផង ។ ( ចោរនិយាយថា ) នាងផ្លាស់ប្តូរយកអញអ្នកមិនស្និទ្ធស្នាល ដោយប្តីដែលស្និទ្ធស្នាលអស់កាលយូរ ផ្លាស់ប្តូរយកអញដែលមិនមែនជាប្តី ទៀងទាត់ដោយប្តីទៀងទាត់ នាងនឹងផ្លាស់ប្តូរយកប្រុសឯទៀតនឹងអញមិនខាន អញនឹងទៅកាន់ទីឆ្ងាយជាងទីនេះ ។ ( ចចកនិយាយថា ) ស្ត្រីនេះជាអ្វី ទើបធ្វើនូវសំណើចយ៉ាង ខ្លាំងទៀបគុម្ពរៃទឹក ការរាំក្តី ច្រៀងក្តី ប្រគំក្តី ដែលគេតាំងទុកដោយល្អក្នុង ទីនេះមិនមានទេ ម្នាលស្ត្រីមានត្រគាកល្អ មានរូបល្អ ហេតុដូចម្តេចទើបនាង សើចក្អាកក្អាយក្នុងកាលគួរយំ ។ ( នាងនោះនិយាយថា ) ម្នាលចចកជម្ពុកៈពាលឥតប្រាជ្ញា ឯងជាសត្វគ្មានប្រាជ្ញា ឯងសាបសូន្យចាកត្រីនិងដុំសាច់ សញ្ជប់សញ្ជឹងដូច សត្វកំព្រា ។ ( ចចកនិយាយថា ) ទោសរបស់ជនទាំងឡាយឯទៀត ឃើញបានដោយងាយ ចំណែកខាងទោសរបស់ខ្លួនឃើញបានដោយក្រណាស់ នាងឯងជ្រាស្តីសាបសូន្យចាកប្តី និងសហាយ សញ្ជប់សញ្ជឹងជាងអញទៅទៀត ។ ( នាងនោះនិយាយថា ) ម្នាលស្តេចម្រឹគជម្ពុកៈ អ្នកនិយាយ យ៉ាងណា ពាក្យនុ៎ះយ៉ាងហ្នឹងហើយ ខ្ញុំនោះទៅអំពីទីនេះ នឹងលុះអំណាចប្តី ដោយពិត ។ ( សក្កទេវរាជពោលថា ) អ្នកណាហានលួចភាជន៍ដី អ្នក នោះគង់ហានលួចភាជន៍សំរិទ្ធទៀត បាបដែលនាងបានធ្វើរួចហើយ នាងនឹង ធ្វើយ៉ាងនេះទៀតមិនលែងឡើយ ។