តុណ្ឌិលជាតកទី ៣

( ចូឡតុណ្ឌិលសុករៈពោលថា ) ម្ចាស់យើងធ្លាប់ឲ្យ ( បបរ កុណ្ឌកនិងបាយក្តាំង ) ឥឡូវនេះគាត់ឲ្យបន្លែស្រស់វិញ ស្នូកនេះពេញ ( ដោយ បាយសស្អាត ) ស្ត្រីជាម្ចាស់យើង ក៏ឈរនៅ ( ជិតស្នូកនោះដែរ ) អ្នកផង ច្រើនគ្នា មានដៃកាន់អន្ទាក់ ខ្ញុំមិនចង់ស៊ីទេ ។ ( មហាតុណ្ឌិលៈពោលថា ) អ្នកតក់ស្លុតស្លន់ស្លោ ប្រាថ្នា រកទីពឹងពួន អ្នកឥតទីពឹងទេ អ្នកនឹងទៅក្នុងទីណា ម្នាលតុណ្ឌិលៈ អ្នកចូរ មានសេចក្តីខ្វល់ខ្វាយបរិភោគចុះ យើងដែលគេចិញ្ចឹម ដើម្បីប្រយោជន៍តែ សាច់ ( ប៉ុណ្ណោះ ) ។ ( បើអ្នកខ្លាចសេចក្តីស្លាប់ ) អ្នកចូរចុះទៅកាន់ស្រះ ដែល មិនមានភក់ អ្នកចូរជម្រះនូវញើសនិងក្អែលទាំងអស់ចេញ ក្លិននៃគ្រឿងលាប ណា មិនដាច់ក្នុងកាលណាមួយ អ្នកចូរកាន់យកនូវគ្រឿងលាបដ៏ថ្មីនោះចុះ ។ ( ចូឡតុណ្ឌិលៈសួរថា ) ស្រះមិនមានភក់តើដូចម្តេច អ្វីហ្ន៎ ដែលលោកហៅថាញើសនិងក្អែល មួយទៀតគ្រឿងលាបដ៏ថ្មីតើដូចម្តេច ទាំង ក្លិនរបស់វា ក៏មិនដាច់ក្នុងកាលណាមួយ ។ ( មហាតុណ្ឌិលៈឆ្លើយថា ) ធម៌ទុកជាស្រះមិនមានភក់ បាប លោកពោលថាញើសនិងក្អែល សីលទុកជាគ្រឿងលាបដ៏ថ្មី ទាំងក្លិនរបស់ សីលនោះ មិនដាច់ក្នុងកាលណាម្តង ។ ពួកជនអ្នកសម្លាប់នូវសរីរៈ ( នៃសត្វទាំងឡាយ ) រមែង ត្រេកអរ ចំណែកខាងពួកសត្វអ្នកទ្រទ្រង់នូវសរីរៈ រមែងមិនត្រេកអរឡើយ ពួកសត្វទាំងឡាយ ( ប្រាកដដូចជាយើង ) រមែងត្រេកអរលះបង់នូវជីវិត ក្នុងខែពេញ មានព្រះចន្ទពេញវង់ ។