អដ្ឋកថា សុសីមជាតកទី ៦

[ ៣៧៧-៣៨៣ ] ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ មហាភិន្រេស្កមណ៍ ទើបត្រាស់រឿងនេះ មានពាក្យផ្តើមថា កាឡានិ កេសានិ បុរេ អហេសុំ ដូច្នេះជាដើម ។ ក្នុងសម័យនោះ ភិក្ខុទាំងឡាយអង្គុយប្រជុំគ្នាក្នុងធម្មសភា ពណ៌នានូវ ការយាងចេញអភិន្រេស្កមណ៍របស់ព្រះទសពល ។ ព្រះសាស្តា យាងមកហើយ ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អ្នកទាំងឡាយអង្គុយសន្ទនាដោយ រឿងអ្វី កាលភិក្ខុទាំងឡាយទូលថា បពិត្រព្រះអង្គ ដោយរឿងឈ្មោះនេះ ទើបត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ការដែលតថាគតបំពេញបារមីមកសន្ធឹក សន្ធាប់ ច្រើនសែនកោដិកប្បៈ ចេញមហាភិន្រេស្កមណ៍ ក្នុងកាលឥឡូវនេះ មិនជាការអស្ចារ្យទេ សូម្បីក្នុងកាលមុន តថាគតក៏លះបង់រាជសម្បត្តិ ក្នុង កាសិករដ្ឋដែលមានទំហំប្រមាណ ៣០០ យោជន៍ ចេញអភិន្រេស្កមណ៍ដូចគ្នា ហើយទ្រង់បាននាំយករឿងអតីតមកសាធកៈដូចតទៅនេះថា ក្នុងអតីតកាល ព្រះបាទព្រហ្មទត្តសោយរាជសម្បត្តិនៅនានគរពារាណសី ព្រះពោធិសត្វកើតក្នុងផ្ទៃភរិយាធំរបស់បុរោហិត នៃព្រះរាជាអង្គនោះ ។ ក្នុង ថ្ងៃដែលព្រះពោធិសត្វកើតនោះឯង ព្រះរាជឱរសរបស់ព្រះបាទពារាណសីក៏ ប្រសូត ។ ក្នុងថ្ងៃដាក់ឈ្មោះនិងថ្វាយព្រះនាមនៃកុមារទាំងនោះ ពួកបុរោហិត បានដាក់ឈ្មោះព្រះមហាសត្វថា សុសីមកុមារ ឯព្រះរាជបុត្តថ្វាយនាមថាព្រហ្មទត្ត កុមារ ។ ព្រះបាទពារាណសីទ្រង់ព្រះតម្រិះថា សុសីមកុមារកើតក្នុងថ្ងៃ ជាមួយគ្នានឹងបុត្តរបស់យើង ទើបមានព្រះរាជឱង្ការទៅកាន់ព្រះពោធិសត្វព្រះរាជ ទានភីលៀង ឲ្យចម្រើនវ័យជាមួយព្រះរាជកុមារនោះឯង ។