អដ្ឋកថា សីលវីមំស ជាតកទី ៥

[ ៥១៨-៥២១ ] ព្រះសាស្តាកាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ ឧបាយជាគ្រឿងសង្កត់កិលេស ទើបត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យ ផ្តើមថា នត្ថិ លោកេ រហោ នាម ដូច្នេះជាដើម ។ រឿងបច្ចុប្បន្នមានច្បាស់ក្នុងបានីយជាតក ឯកាទសកនិបាត ។ ចំណែក ក្នុងជាតកនេះ មានសេចក្តីសង្ខេបដូចតទៅនេះថា ភិក្ខុប្រមាណ ៥០០ រូប នៅក្នុងជេតពនវិហារ នាំគ្នាត្រិះរិះកាមវិតក្កៈ ក្នុងលំដាប់មជ្ឈិមយាម ។ ព្រះសាស្តា ទ្រង់ប្រមើលមើលភិក្ខុទាំងឡាយជានិច្ច កាល ក្នុងកាលទាំងពួង ទាំងពេលយប់និងពេលថ្ងៃ ទាំង ៦ ដង ដូច បុគ្គលរក្សាភ្នែកដែលមានតែម្ខាង និងដូចបុគ្គលមានបុត្តតែមួយរក្សាបុត្ត និង ចាមរីជាតិរក្សារោមកន្ទុយដោយសេចក្តីមិនប្រមាទដូច្នោះ ។ ក្នុងកាលដែល ជាចំណែករាត្រី ទ្រង់ប្រមើលមើលវត្តជេតពនវិហារដោយទិព្វចក្ខុ ទ្រង់ឃើញ ភិក្ខុទាំងនោះ ហាក់បីដូចចោរដែលកើតឡើងខាងក្នុងនិវេសន៍របស់ស្តេចចក្រពត្តិ ទើបទ្រង់បើកព្រះគន្ធកុដិ ហៅព្រះអានន្ទត្ថេរមក ហើយត្រាស់ថា អានន្ទ ចូរអ្នកឲ្យភិក្ខុទាំងឡាយ ខាងក្នុងវត្តជេនពនប្រជុំគ្នា ហើយចូរក្រាលអាសនៈ ត្រង់ទ្វារព្រះគន្ធកុដិ ។ ព្រះអានន្ទត្ថេរនោះ បានធ្វើយ៉ាងនោះហើយ ក្រាបទូលព្រះ សាស្តាឲ្យទ្រង់ជ្រាប ។ ព្រះសាស្តាគង់លើអាសនៈដែលព្រះអានន្ទក្រាល ហើយទ្រង់ដាស់តឿនភិក្ខុទាំងឡាយ ហើយត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុរាណកបណ្ឌិតទាំងឡាយ មិនធ្វើបាបដោយគិតថា ឈ្មោះថា ទីកំបាំងក្នុង