អដ្ឋកថា សុជាតាជាតកទី ៦

[ ៥២២-៥២៥ ] ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ ព្រះនាងមល្លិកាទេវី ទើបត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យផ្តើមថា កឹ អណ្ឌកា ឥមេ ទេវ ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮមកថា ថ្ងៃមួយព្រះរាជាទ្រង់មានវិវាទ ឈ្លោះប្រកែកគ្នាក្នុងរឿង សិរីជាមួយព្រះនាងមល្លិកាទេវី អាចារ្យពួកខ្លះពោលថា ទ្រង់ឈ្លោះរឿងទីបន្ទំ ដូច្នេះក៏មាន ។ ព្រះរាជាទ្រង់ក្រេវក្រោធ រហូតទ្រង់មិនដាក់ព្រះទ័យថា ព្រះនាង មាន ។ ចំណែកព្រះនាងមល្លិកាទេវីព្រះតម្រិះថា ព្រះសាស្តាប្រហែលជា ទ្រង់មិនជ្រាបថា ព្រះរាជាទ្រង់ពិរោធជាមួយអាត្មាអញឡើយ ។ សូម្បីព្រះសាស្តា ក៏ទ្រង់ជ្រាប ទ្រង់ព្រះតម្រិះថានឹងធ្វើព្រះរាជានិងព្រះទេវីឲ្យរួបរួមគ្នា ។ ក្នុងពេលព្រឹកទ្រង់ស្លៀកដណ្តប់ហើយ កាន់បាត្រនិងចីវរ មានភិក្ខុ ៥០០ រូប ជាបរិវារ ទ្រង់ចូលទៅកាន់នគរសាវត្ថី ហើយបានយាងទៅកាន់ទ្វារព្រះរាជ និវេសន៍ ។ ព្រះរាជាទ្រង់ទទួលបាត្ររបស់ព្រះតថាគត ហើយនិមន្តឲ្យចូល ព្រះរាជនិវេសន៍ ឲ្យគង់លើអាសនៈដែលគេក្រាលទុកហើយ ទ្រង់ថ្វាយទក្ខិណោទកដល់ភិក្ខុសង្ឃ មានព្រះពុទ្ធជាប្រធាន ហើយទ្រង់នាំបបរ និងរបស់ គួរទំពាមកប្រគេន ។ ព្រះសាស្តា ទ្រង់យកព្រះហស្តបិទបាត្រហើយត្រាស់ ថា មហាបពិត្រ ព្រះទេវីយាងទៅណា ព្រះរាជាទូលថា បពិត្រព្រះអង្គ ប្រយោជន៍អ្វីដោយព្រះទេវីនោះដែលស្រវឹងដោយយសរបស់ខ្លួន ។ ព្រះសាស្តា ត្រាស់ថា មហាបពិត្រ ទ្រង់ប្រទានយសដល់មាតុគ្រាម ដោយព្រះអង្គឯង