អដ្ឋកថា ទុទ្ទុភាយជាតកទី

[ ៥៨៦-៥៨៩ ] ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ ពួកតិរ្ថិយ ទើបត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យផ្តើមថា ទុទ្ទុភាយតិ ភទ្ទន្តេ ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា តិរ្ថិយទាំងឡាយសម្រេចការដេកលើបន្លា ដុតធ្វើឲ្យក្តៅក្នុងទី ៥ កន្លែង ( ៥ ភ្នក់ ) ប្រព្រឹត្តមិច្ឆាតបៈ មានប្រការផ្សេងៗ នៅក្នុងទីនោះ ក្នុងទីមិនឆ្ងាយអំពីជេតពនវិហារ ។ គ្រានោះ ភិក្ខុជាច្រើននាំគ្នាត្រាច់បិណ្ឌបាត ក្នុងនគរសាវត្ថី ហើយបានត្រឡប់មកកាន់វិហារជេតពន ក្នុងរវាងផ្លូវបាន ឃើញតិរ្ថិយទាំងនោះ ទើបនាំគ្នាទៅគាល់ព្រះសាស្តាហើយទូលសួរថា បពិត្រ ព្រះអង្គ សារៈក្នុងការសមាទានវត្តរបស់សមណព្រាហ្មណ៍ដែលជាតិរ្ថិយមាន ឬ ព្រះសាស្តាត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ខ្លឹមសារឬភាពវិសេសក្នុងការសមាទាន វត្តរបស់ពួកតិរ្ថិយទាំងនោះរមែងមិនមានឡើយ ព្រោះវត្តនោះកាល ស្ទាបស្ទង់មើល ក៏ដូចគ្នានឹងផ្លូវដែលពេញដោយសំរាម និងដូចទន្សាយផ្អើល សំឡេងខ្លាំង កាលភិក្ខុទាំងនោះទូលអារាធនាថា បពិត្រព្រះអង្គ ខ្ញុំព្រះអង្គ ទាំងឡាយ មិនជ្រាបភាពដែលវត្តនោះប្រព្រឹត្តទៅដូចទន្សាយខ្លាចសំឡេងខ្លាំង សូមទ្រង់ត្រាស់ប្រាប់ចុះ ទើបទ្រង់នាំយកអតីតនិទាន មកសាធកៈដូចតទៅ នេះថា ក្នុងអតីតកាល ព្រះបាទព្រហ្មទត្តសោយរាជសម្បត្តិក្នុងនគរពារាណសី ព្រះពោធិសត្វកើតក្នុងកំណើតរាជសីហ៍ ចម្រើនវ័យហើយ អាស្រ័យក្នុងព្រៃ ក្នុងកាលនោះ មានព្រៃត្នោតលាយនឹងដើមព្នៅ ក្នុងទីជិតសមុទ្ទទិសខាងលិច ។