អដ្ឋសន្ទជាតកទី ២

( តាបសពោធិសត្វទូលព្រះរាជា អំពីពាក្យកុកថា ) ស្រះបោក្ខរណីនេះ ពីដើមជាទីទំនាប មានត្រីច្រើន មានទឹក ច្រើន ជាទីលំនៅរបស់ស្តេចកុក ជាកេរដំណែលខាងបិតា ជាទី លំនៅរបស់យើង ថ្ងៃនេះ ពួកយើងនោះ ចិញ្ចឹមជីវិតដោយ សត្វកង្កែប នៅតែមិនលះបង់ទីលំនៅចោលឡើយ ។ ( ទូលអំពីពាក្យក្អែកថា ) អ្នកណាហ្ន៎ បំបែកភ្នែកជា គម្រប់ពីររបស់ទម័កដំរី ឈ្មោះពន្ធុរៈ ជាបុគ្គលទ្រុស្តសីល អ្នកណា ហ្ន៎ នឹងធ្វើនូវកូនទាំងឡាយ និងសម្បុករបស់យើង ព្រមទាំង យើង ឲ្យមានសួស្តី ។ ( ទូលអំពីពាក្យដង្កូវដួងថា ) ការប្រព្រឹត្តទៅនៃឈើ ស្រាយនោះ មាននៅត្រឹមណា ឈើស្រាយទាំងអស់ អស់រលីង ហើយ បពិត្រមហារាជ ដង្កូវដួងអស់អាហារហើយ លែង ត្រេកអរក្នុងឈើខ្លឹម ។ ( ទូលអំពីពាក្យមេតាវៅថា ) លុះអាត្មាអញនោះ បានទៅផុតអំពីព្រះរាជនិវេសន៍នេះហើយ នឹងតាំងទីលំនៅលើ មែកឈើ ធ្វើខ្លួនឲ្យរីករាយ ។ ( ទូលអំពីពាក្យម្រឹគថា ) លុះអាត្មាអញនោះ បាន ទៅផុតអំពីព្រះរាជនិវេសន៍នេះហើយ នឹងដើរមុខហ្វូង ហើយផឹក នូវទឹកទាំងឡាយដ៏ប្រសើរ ។ ( ទូលអំពីពាក្យស្វាថា ) ព្រានព្រៃឈ្មោះភរតៈ អ្នកនៅក្នុងដែនពាហិកៈ បាននាំយើងដែលកំពុងស្រវឹងដោយ កាមទាំងឡាយ ត្រេកត្រអាល ជ្រប់នៅក្នុងកាមទាំងឡាយនោះ មក សូមសេចក្តីចម្រើន ចូរមានដល់អ្នក ។ ( ទូលអំពីពាក្យកិន្នរថា ) ខាងលើបព៌តមានថ្មស្រួចៗ មានងងឹតចុះអ័ព្ទ ប្រពន្ធរបស់យើងនោះ បាននិយាយនឹងយើង ដោយពាក្យដ៏ទន់ពីរោះថា អ្នកប្រយ័ត្នកុំឲ្យជំពប់ជើងលើថ្ម ។