អដ្ឋកថា ចុល្លសុវករាជជាតកទី ៤

[ ៥៣៤-៥៤៣ ] ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងនគរសាវត្ថីត្រង់វត្តជេត ពន ទ្រង់ប្រារព្ធវេរញ្ជកណ្ឌទើបត្រាស់រឿងនេះ មានពាក្យផ្តើមថា សន្តិ រុក្ខា ដូច្នេះជាដើម ។ កាលព្រះសាស្តាទ្រង់ចាំវស្សាក្នុងក្រុងវេរញ្ជាហើយ ទ្រង់យាងដល់នគរ សាវត្ថីដោយលំដាប់ ភិក្ខុទាំងឡាយសន្ទនាគ្នាក្នុងធម្មសភាថា អាវុសោទាំងឡាយ ព្រះតថាគតជាក្សត្រសុខុមាលជាតិ ជាពុទ្ធសុខុមាលជាតិ ប្រកបដោយ ឥទ្ធានុភាពដ៏ធំ ។ វេរញ្ជព្រាហ្មណ៍និមន្តហើយ បានចាំវស្សាអស់កាល ៣ ខែ មិនបានភិក្ខាអំពីសំណាក់វេរញ្ជព្រាហ្មណ៍សូម្បីតែមួយថ្ងៃ ព្រោះត្រូវមារបណ្តាល ចិត្ត ទ្រង់លះនូវចំណង់ក្នុងអាហារ បានតម្កល់ព្រះជន្មដោយបាយសម្រាប់សេះ ដែលឈ្មួញសេះថ្វាយមួយថ្ងៃមួយកំបង់អស់កាល ៣ ខែ មិនបានយាងទៅកាន់ ទីដទៃ ភាពដែលព្រះតថាគតប្រាថ្នាតិច សន្តោសនេះគួរសរសើរពន់ពេក ព្រះសាស្តា យាងមកត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយអម្បាញ់មិញនេះ ពួកអ្នក ប្រជុំសន្ទនាគ្នាដោយរឿងអ្វី កាលភិក្ខុទាំងឡាយទូលឲ្យទ្រង់ជ្រាបថា បពិត្រ ព្រះអង្គដោយរឿងឈ្មោះនេះទើបទ្រង់ត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ការលះ លោភៈក្នុងអាហាររបស់តថាគតក្នុងកាលឥឡូវនេះ មិនគួរជាអស្ចារ្យទេ សូម្បី ក្នុងកាលមុន តថាគតកើតជាសត្វតិរច្ឆានក៏បានលះលោភៈក្នុងអាហារមកហើយ ដូច្នេះហើយទ្រង់នាំយករឿងក្នុងអតីតមកសាធកៈ ដូចតទៅនេះថា ផ្ទៃរឿងទាំងមូល គប្បីជ្រាបដោយពិស្តារ តាមទំនងដែលពោលមកហើយ ខាងដើម តែក្នុងទីនេះ មានសេចក្តីថា សក្កទេវរាជទ្រង់កាឡាខ្លួនជា ស្តេចហង្ស សន្ទនាជាមួយសេក ទើបត្រាស់គាថាទាំងនេះថា ដើមឈើទាំងឡាយច្រើនណាស់ ដែលមានស្លឹកខេវោ មានផ្លែជា អនេក ព្រោះហេតុអ្វីហ្ន៎ បានជាសេកនេះ មានចិត្តរីករាយជានិច្ច