អដ្ឋកថា ចក្កវាកជាតកទី ៨

[ ៥៧២-៥៨០ ] ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តជេតពន ទ្រង់ប្រារព្ធ ភិក្ខុរលោរលាំមួយរូប ទើបត្រាស់រឿងនេះ មានពាក្យផ្តើមថា កាសាយវត្ថេ ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា ភិក្ខុនោះ ជាអ្នកឡេះឡោះ ល្មោភក្នុងបច្ច័យ លះបង់អាចរិយវត្ត និងឧបជ្ឈាយវត្តជាដើម ចូលនគរសាវត្ថីអំពីព្រលឹម ឆាន់បបរ ដែលមាន របស់ទំពាច្រើនយ៉ាងជាបរិវារ ហើយឆាន់នូវបាយស្រូវសាលី សាច់ដែលមាន រសប្រសើរផ្សេងៗ ត្រង់ផ្ទះនាងវិសាខាបុណ្ណោះ ក៏មិនទាន់ស្កប់ស្កល់ ចេញ អំពីទីនោះ ទៅកាន់និវេសន៍របស់ជននោះៗ មានចូឡអនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី មហា អនាថបិណ្ឌិកសេដ្ឋី និងព្រះបាទកោសលជាដើម ។ ថ្ងៃមួយ ភិក្ខុទាំងឡាយសន្ទនាគ្នាក្នុងធម្មសភា ប្រារព្ធការរលោរលាំ របស់ភិក្ខុនោះ ព្រះសាស្តាយាងមក ត្រាស់សួរថា ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អ្នក ទាំងឡាយអង្គុយសន្ទនាគ្នាដោយរឿងអ្វី ភិក្ខុទាំងឡាយទូលឲ្យទ្រង់ជ្រាបថា បពិត្រព្រះអង្គ ដោយរឿងឈ្មោះនេះ ទើបត្រាស់ឲ្យហៅភិក្ខុនោះមក សួរថា ម្នាលភិក្ខុ បានឮថា អ្នកឡេះឡោះពិតឬ ភិក្ខុនោះទូលថា ករុណា ពិតហើយ ព្រះអង្គ ដូច្នេះ ។ ព្រះសាស្តាត្រាស់ថា ម្នាលភិក្ខុ ហេតុអ្វី ក៏អ្នកជាបុគ្គល ឡេះឡោះ ក្នុងកាលមុន អ្នកមិនឆ្អែតដោយសាកសពដំរីជាដើម ក្នុងនគរ ពារាណសី ព្រោះភាពជាអ្នកឡេះឡោះ ចេញអំពីទីនោះហើយ ត្រាច់ទៅតាម ច្រាំងស្ទឹងគង្គា ចូលទៅកាន់ហិមវន្តប្បទេស ដូច្នេះហើយ ទ្រង់នាំយករឿង ក្នុងអតីតមកសាធកៈដូចតទៅក្នុង អតីតកាល ព្រះបាទព្រហ្មទត្ត សោយរាជសម្បត្តិក្នុងនគរពារាណសីមា នក្អែកឡេះឡោះមួយក្បាល ត្រាច់ស៊ីសាកសពដំរីជាដើមក្នុងនគរពារាណសី មិនឆ្អែតដោយសាកសពទាំងនោះ គិតថា អញនឹងទំពាស៊ីត្រីត្រង់ច្រាំងស្ទឹង គង្គា ទៅរកស៊ីត្រីងាប់ត្រង់ច្រាំ