ទទ្ទរជាតកទី ១២

( រុក្ខទេវតានិយាយនឹងមេទន្សងថា ) តាបសណា ដែលនាងបានឲ្យអាហារ ហើយស៊ីកូនតូចៗ ដែលមិនបានប្រទូស្ត ( ដល់ខ្លួន ) នាងចូរខាំនូវតាបសនោះនឹងចង្កូម កុំឲ្យតាបស នោះរួច ( អំពីដៃ ) នាងមានជីវិតតទៅឡើយ ។ ( មេទន្សងតបនឹងទេវតាថា ) បុរសដែលមាន សេចក្តីល្មោភខ្លាំង ដ៏ប្រឡាក់ប្រឡូសដូចជាកំណាត់សំពត់របស់ មេនំ ខ្ញុំរមែងមិនឃើញនូវប្រទេសដ៏គួរ ហើយខាំដោយចង្កូម នោះបានឡើយ ។ បុគ្គលបើទុកជាឲ្យនូវសម្បត្តិលើផែនដីទាំងអស់ ដល់ បុរសអកតញ្ញូ ដែលសម្លឹងឃើញទោសជានិច្ច ក៏នៅតែធ្វើបុរស នោះ ឲ្យត្រេកអរមិនបាន ។ ( សីហៈសួរថា ) នែអ្នកមានដើមដៃល្អ ចុះដូចម្តេច បានជាអ្នកប្រញាប់ប្រញាល់ ត្រឡប់មកជាមួយនឹងមាណពនេះ អ្នកមានកិច្ចជាប្រយោជន៍ ( ដោយមាណពនេះ ) ដូចម្តេចក្នុងទីនេះ ខ្ញុំសួរហើយ អ្នកចូរប្រាប់សេចក្តីនុ៎ះ ។ ( ខ្លា … ) ទទាណាដែលជាសម្លាញ់របស់លោក មានសភាពជាសប្បុរស ខ្ញុំថប់តែបុរសនេះ សម្លាប់ទទានោះក្នុង ថ្ងៃនេះឯង ខ្ញុំធ្លាប់បានឮអំពើរបស់បុរសនេះហើយ ទើបមិន សម្គាល់ថា ទទាបានសេចក្តីសុខក្នុងថ្ងៃនេះឡើយ ។ ( សីហៈ … ) អ្នកធ្លាប់បានឮអំពើសម្រាប់ផ្គុំនូវជីវិត ឲ្យប្រព្រឹត្តទៅរបស់បុរសនេះដូចម្តេច មួយទៀត អ្នកធ្លាប់បានឮ នូវពាក្យប្តេជារបស់បុរសនេះដូចម្តេច បានជាអ្នកថប់ក្រែងតែ មាណពនេះសម្លាប់ទទា ។ ( ខ្លា … ) បុរសនេះធ្លាប់សន្សំធ្វើជំនួញក្នុងដែនកលិង្គៈ ទាំងធ្លាប់ដើរទៅមក តាមផ្លូវមានដង្គត់សម្រាប់ចរទៅមកតាម ខ្សែផ្តៅ ធ្លាប់សន្សំជាមួយនឹងពួករបាំ នឹងដាក់បង្កាត់ធ្លាប់លេង គុណដំបងក្នុងកណ្តាលមហោស្រព ។