មហាធម្មបាលជាតកទី ៩

( អាចារ្យសួរថា ) អ្វីជាវត្តរបស់អ្នក អ្វីជាព្រហ្មចរិយៈរបស់អ្នក នេះជាផលសុចរិតធម៌ដូចម្តេច ដែលអ្នកសន្សំ ល្អហើយ ម្នាលព្រាហ្មណ៍ អ្នកចូរប្រាប់សេចក្តីនុ៎ះដល់ខ្ញុំ ព្រោះ ហេតុអ្វីទើបពួកជននៅក្មេង ( ក្នុងត្រកូល ) របស់អ្នកមិនស្លាប់ ។ ( បិតារបស់ធម្មបាលតបថា ) ពួកយើងប្រព្រឹត្តធម៌ មិននិយាយកុហក វៀរនូវអំពើដ៏លាមក វៀរនូវអំពើមិនប្រសើរ គ្រប់យ៉ាង ព្រោះហេតុនោះឯង ទើបពួកជននៅក្មេង ( ក្នុង ត្រកូល ) របស់ពួកយើង មិនស្លាប់ ។ ពួកយើង ស្តាប់ធម៌របស់អសប្បុរសផង សប្បុរស ផង ប៉ុន្តែ ពួកយើងមិនពេញចិត្ត នឹងធម៌របស់ពួកអសប្បុរស ទេ ពួកយើង លះបង់អសប្បុរស មិនលះបង់សប្បុរសទេ ព្រោះហេតុនោះឯង ទើបពួកជននៅក្មេង ( ក្នុងត្រកូល ) របស់ពួកយើង មិនស្លាប់ ។ ពួកយើង មានចិត្តល្អក្នុងកាលមុនឲ្យ កាលកំពុងឲ្យ ក៏មានចិត្តត្រេកអរ លុះឲ្យហើយមិនក្តៅក្រហាយក្រោយ ព្រោះ ហេតុនោះឯង ទើបពួកជននៅក្មេង ( ក្នុងត្រកូល ) របស់ពួកយើង មិនស្លាប់ ។ ពួកយើង បានញ៉ាំងពួកសមណព្រាហ្មណ៍ អ្នកដំណើរ ស្មូមយាចក និងអ្នកកម្សត់ ឲ្យឆ្អែតស្កប់ស្កល់ ដោយបាយ និង ទឹក ព្រោះហេតុនោះឯង ទើបពួកជននៅក្មេង ( ក្នុងត្រកូល ) របស់យើង មិនស្លាប់ ។ ពួកយើង មិនប្រព្រឹត្តកន្លងចិត្តភរិយាទេ ទាំងពួកភរិយា ក៏មិនប្រព្រឹត្តកន្លងចិត្តយើង ពួកយើង ប្រព្រឹត្តនូវព្រហ្មចរិយធម៌ លើកលែងតែភរិយាទាំងនោះចេញ ព្រោះហេតុនោះឯង ទើបពួក ជននៅក្មេង ( ក្នុងត្រកូល ) របស់ពួកយើង មិនស្លាប់ ។