អកិត្តិជាតកទី ៧

( អភិសម្ពុទ្ធគាថា ) សក្កទេរាជជាម្ចាស់នៃសត្វ លុះឃើញអកិត្តិបណ្ឌិត កំពុងគង់នៅទើបសួរថា បពិត្រមហាព្រហ្មលោក ប្រាថ្នាចង់បានអ្វី បានជាមកអង្គុយនៅក្នុងទីក្តៅម្នាក់ឯង ។ ( អកិត្តិតាបសឆ្លើយថា ) បពិត្រសក្កៈ ការកើត ក្នុងភពថ្មីទៀតនាំមកនូវសេចក្តីទុក្ខ ការបែកធ្លាយនៃសរីរៈនាំមក នូវសេចក្តីទុក្ខ ការស្លាប់ព្រោះតែវង្វេង ក៏នាំមកនូវសេចក្តីទុក្ខ បពិត្រវាសវៈ ហេតុនោះបានជាអាត្មា ( អង្គុយប្រាថ្នាព្រះនិព្វាន ) ។ ( សក្កៈ … ) សុភាសិតដ៏សមគួរនេះ លោកបាន ពោលល្អហើយ បពិត្រកស្សបៈ លោកមានចិត្តប្រាថ្នាចង់បានពរ ណា ខ្ញុំប្រគេនពរនោះដល់លោក ។ ( អកិត្តិ … ) បពិត្រសក្កៈជាធំជាងសត្វទាំងពួង បើព្រះអង្គប្រទានពរដល់អាត្មា នរជនបានកូន ប្រពន្ធ ទ្រព្យ ស្រូវ និងវត្ថុដទៃជាទីស្រឡាញ់ រមែងមិនឆ្អែតស្កប់ស្កល់ដោយ លោភៈណា សូមកុំឲ្យលោភៈនោះ នៅក្នុងសន្តានរបស់អាត្មា បានឡើយ ។ ( សក្កៈ … ) សុភាសិតដ៏សមគួរនេះ លោកបាន ពោលល្អហើយ បពិត្រកស្សបៈ លោកមានចិត្តប្រាថ្នាពរណា ខ្ញុំ ប្រគេនពរនោះដល់លោក ។ ( អកិត្តិ … ) បពិត្រសក្កៈជាធំជាងសត្វទាំងពួង បើព្រះអង្គប្រទានពរដល់អាត្មា ពួកជនរមែងញ៉ាំងស្រែចម្ការប្រាក់ មាស គោ សេះ និងទាសបុរសឲ្យសាបសូន្យដោយទោសៈ ណា ដែលកើតហើយ សូមកុំឲ្យទោសៈនោះ នៅក្នុងសន្តាន អាត្មាបានឡើយ ។ ( សក្កៈ … ) សុភាសិតដ៏សមគួរនេះ លោកបាន ពោលល្អហើយ បពិត្រកស្សបៈ លោកមានចិត្តប្រាថ្នាពរណា ខ្ញុំ ប្រគេនពរនោះដល់លោក ។