សម្ភវជាតកទី ៥

( ព្រះបាទធនញ្ជយកោរព្យៈត្រាស់សួរថា ) នែសុចីរតៈ យើងបាននូវរាជសម្បត្តិផង បាននូវភាពជាធំផង យើងប្រាថ្នាដើម្បីដល់នូវ ភាពជាធំ ប្រាថ្នាដើម្បីត្រួតត្រានូវផែនដីនេះ ។ ( យើងប្រកប ) ដោយធម៌ មិនប្រកបដោយអធម៌ទេ ព្រោះអធម៌ មិនពេញចិត្តដល់យើងឡើយ ម្នាល សុចីរតៈ ធម៌ជាចរិតរបស់ព្រះរាជាពួកជនត្រូវតែធ្វើ ។ តែព្រាហ្មណ៍ យើង ដែលពួកជនមិននិន្ទាក្នុងលោកនេះ ដោយអត្ថនិងធម៌ណាផង មិននិន្ទាក្នុងបរលោកដោយអត្ថនិងធម៌ណាផង គប្បីដល់នូវឥស្សរិយយស ក្នុងទេវលោក និងមនុស្សលោកដោយអត្ថនិងធម៌ណាផង ។ នែព្រាហ្មណ៍ យើងប្រាថ្នាដើម្បី ធ្វើនូវអត្ថនិងធម៌នោះៗ នែព្រាហ្មណ៍ អ្នកដែលយើងសួរហើយ ចូរប្រាប់នូវ អត្ថនិងធម៌នោះ ។ ( សុចីរតព្រាហ្មណ៍ក្រាបទូលថា ) បពិត្រព្រះខត្តិយរាជ ព្រះអង្គ ប្រាថ្នាដើម្បីធ្វើនូវអត្ថនិងធម៌ណា តែវៀរចាកវិធុរព្រាហ្មណ៍ហើយ បុគ្គល ដទៃមិនគួរនឹងប្រាប់នូវអត្ថនិងធម៌នោះបានទេ ។ ( ព្រះរាជា… ) នែសុចីរតៈ អ្នកចូរមកនេះ អ្នកឯងត្រូវ យើងប្រើទៅ អ្នកចូរទៅកាន់សំណាក់នៃវិធុរព្រាហ្មណ៍ ចូរនាំយកនូវឆ្តោរនៃ មាសនេះទៅចុះ អ្នកចូរឲ្យនូវឆ្តោរនៃមាសនេះ ជាគ្រឿងបូជាដល់ការប្រៀន ប្រដៅនូវអត្ថនិងធម៌ ។ ( អភិសម្ពុទ្ធគាថា ) សុចីរតព្រាហ្មណ៍ជាភារទ្វាជគោត្តនោះ បានទៅកាន់សំណាក់នៃវិធុរព្រាហ្មណ៍ សុចីរតៈជាមហាព្រាហ្មណ៍ក៏បានឃើញ វិធុរព្រាហ្មណ៍នោះកំពុងតែបរិភោគក្នុងផ្ទះរបស់ខ្លួន ។ ( សុចីរតព្រាហ្មណ៍… ) ខ្ញុំជាទូតរបស់ព្រះបាទកោរព្យៈដ៏ មានយស ទ្រង់ប្រើមក ព្រះបាទធនញ្ជយកោរព្យជាយុធិដ្ឋិលគោត្ត ទ្រង់មាន ព្រះរាជឱង្ការថា អ្នកចូរសួរនូវអត្ថនិងធម៌ បពិត្រវិធុរ អ្នកដែលខ្ញុំសួរហើយ ចូរប្រាប់នូវអត្ថនិងធម៌នោះ ។