អដ្ឋកថា សរភង្គជាតកទី ២

[ ៥៧៥-៦០៦ ] ព្រះសាស្តា កាលគង់នៅក្នុងវត្តវេឡុវ័ន ទ្រង់ប្រារព្ធ បរិនិព្វានរបស់ព្រះមហាមោគ្គល្លាន ត្រាស់ព្រះធម្មទេសនានេះ មានពាក្យ ផ្តើមថា អលង្កតា កុណ្ឌលិនោ សុវត្ថា ដូច្នេះជាដើម ។ បានឮថា ព្រះសារីបុត្តត្ថេរក្រាបទូលឲ្យព្រះតថាគត ដែលគង់នៅក្នុងវត្ត ជេតពន ទ្រង់អនុញ្ញាតបរិនិព្វានហើយ ធ្វើដំណើរទៅបរិនិព្វានក្នុងបន្ទប់ដែល លោកប្រសូតនៅឯនាលន្ទគ្រាម ។ ព្រះសាស្តាទ្រង់បានដំណឹងថា ព្រះសារីបុត្ត បរិនិព្វានហើយ ទើបយាងទៅកាន់ក្រុងរាជគ្រឹះ គង់នៅក្នុងវេឡុវ័នវិហារ ។ កាលនោះ ព្រះមហាមោគ្គល្លានត្ថេរនៅត្រង់កាឡសិលាបទេស ក្បែរភ្នំ ឥសិគិលិ ។ ព្រះមហាមោគ្គល្លាននោះ ត្រាច់ទៅកាន់ទេវលោកខ្លះ ឧស្សទនរកខ្លះ ដោយភាពជាអ្នកដល់នូវទីបំផុតដោយកម្លាំងឫទ្ធិ ។ លោកឃើញ ឥស្សរិយយសធំរបស់ពុទ្ធសាវ័កក្នុងទេវលោក ឃើញទុក្ខធំរបស់តិរ្ថិយសាវ័ក ក្នុងឧស្សទនរក ហើយត្រឡប់មកកាន់មនុស្សលោក ប្រាប់ដល់មនុស្សទាំងឡាយ ថា ឧបាសកឈ្មោះនោះ ឧបាសិកាឈ្មោះនោះកើតឡើង សោយមហាស ម្បត្តិក្នុងទេវលោកឈ្មោះនោះ សាវ័ករបស់តិរ្ថិយនោះ ឈ្មោះនោះនិង ឈ្មោះនោះ កើតក្នុងនរកជាដើម ក្នុងអបាយឈ្មោះនោះ ។ មនុស្សទាំងឡាយ នាំគ្នាជ្រះថ្លាក្នុងព្រះសាសនា លះនូវពួកតិរ្ថិយចោល លាភសក្ការៈធំមានដល់ សាវ័ករបស់ព្រះពុទ្ធ ។ លាភសក្ការៈរបស់ពួកតិរ្ថិយក៏សាបសូន្យ ។ ពួកតិ រ្ថិយទាំងនោះក៏នាំគ្នាចងអាឃាតក្នុងព្រះថេរៈថា កាលព្រះថេរៈនៅមានជីវិត