សេចក្តីកំណាញ់៥យ៉ាង

បទថា អបណ្ណកវចនំ បានដល់ ជាពាក្យពោលដែលមានសារៈ វៀរចាក ការពោលផ្តេសផ្តាស ជាពាក្យពោលដែលមានហេតុមិនខុស ទើបឈ្មោះ ថា មិនខុស ដូចក្នុងប្រយោគជាដើមថា អបណ្ណកំ ឋានមេកេ បុគ្គលពួកខ្លះ ជាបណ្ឌិត រមែងប្រកាន់ហេតុដែលមិនខុស ដូច្នេះ ជាពាក្យពោលមានគោល ដូចហេតុនៃការធ្វើដែលមិនខុស ។ បទថា អវត្ថាបនវចនមេតំ សេចក្តីថា ពាក្យនេះ ជាពាក្យឈមចុះ គឺជា ពាក្យកំណត់ពិតប្រាកដ ។ ពាក្យទាំងឡាយណាដែលព្រះសារីបុត្តត្ថេរលើកឡើង ចែកទុកក្នុងមហានិទ្ទេសនេះ ពាក្យទាំងនោះ កាលដល់នូវការចែក រមែង ដល់នូវការចែកដោយហេតុ ៣ ប្រការ ។ កាលបើផ្សេងៗគ្នា រមែងផ្សេងៗ គ្នាដោយហេតុ ៤ ប្រការ ។ ឯការសម្តែងដោយន័យដទៃ ក្នុងមហានិទ្ទេស បែបគឺអ្វី គឺពាក្យទាំងនោះ រមែងដល់នូវការចែក ដោយហេតុ ៣ ប្រការ គឺចែកដោយព្យញ្ជនៈ ១ ឧបសគ្គ ១ អត្ថ ១ ។